<\/p>\n\n\n\n
Po zako\u0144czeniu dzia\u0142a\u0144 wojennych w Polsce nast\u0105pi\u0142 kolejny boom demograficzny, w latach 1946-1955 liczba ludno\u015bci wzros\u0142a prawie o 4 mln, co stanowi\u0142o 14,2% og\u00f3lnej liczby mieszka\u0144c\u00f3w Polski. Wsp\u00f3\u0142czynnik urodze\u0144 na 1000 mieszka\u0144c\u00f3w oscylowa\u0142 wok\u00f3\u0142 30 os\u00f3b. Ta sytuacja zaniepokoi\u0142a wiele \u015brodowisk, zar\u00f3wno w kraju, jak i za granic\u0105. Wzrost ten w por\u00f3wnaniu do innych kraj\u00f3w bloku wschodniego, jak i kraj\u00f3w zachodnich by\u0142 bezprecedensowy. Do 1956 r. w Polsce Ludowej obowi\u0105zywa\u0142o prawo aborcyjne wynikaj\u0105ce z Kodeksu karnego z 1932 r. Zezwala\u0142o ono na zabicie dziecka nienarodzonego w przypadku ci\u0105\u017cy, kt\u00f3ra powsta\u0142a w wyniku przest\u0119pstwa, a tak\u017ce z przyczyn zagro\u017cenia \u017cycia kobiety1<\/sup><\/a>. Ju\u017c w 1946 r. \u015brodowiska feministyczne i liberalne postulowa\u0142y zliberalizowanie przedwojennego prawa, jednak bardzo szybko g\u0142osy te zosta\u0142y uciszone przez w\u0142adze komunistyczne.<\/p>\n\n\n\n W 1948 r. zaostrzono prawo aborcyjne w Polsce poprzez powo\u0142anie komisji szpitalnych, kt\u00f3rych zadaniem by\u0142o wydawanie decyzji o zgodzie na zabicie dziecka nienarodzonego. Spowodowa\u0142o to znaczny spadek liczby aborcji. W opinii Sylwii Ku\u017amy-Markowskiej w pierwszej dekadzie po zako\u0144czeniu II wojny \u015bwiatowej wzros\u0142a liczba nielegalnych aborcji, rocznie wynosi\u0142a oko\u0142o 300 tys.2<\/sup><\/a>. Prawo nie zezwala\u0142o na zabijanie dzieci nienarodzonych, ale proceder aborcyjny trwa\u0142 w najlepsze w szpitalach, przychodniach i gabinetach prywatnych. W. Majda\u0144ski s\u0142usznie zauwa\u017ca w 1947 r., \u017ce: \u201e[\u2026] lekarze i akuszerki maj\u0105 obecnie najwi\u0119cej zbrodniarzy, najni\u017cej stoj\u0105 moralnie ze wszystkich zawod\u00f3w. W dodatku lekarze uciekaj\u0105 do miast. [\u2026] W Warszawie wypada\u0142 1 lekarz na 660 mieszka\u0144c\u00f3w, na Pomorzu Zachodnim 1 na 6600 mieszka\u0144c\u00f3w, na Mazurach 1 na 8000, na Dolnym \u015al\u0105sku 1 na 14 600\u201d. Majda\u0144ski w swej refleksji ubolewa\u0142, \u017ce: \u201e[\u2026] w szpitalach jest to, \u017ce zar\u00f3wno t\u0119 kobiet\u0119, co przychodzi wydawa\u0107 na \u015bwiat dzieci\u0105tko, jak i t\u0119, co przychodzi je zabi\u0107, traktuje si\u0119 jednakowo. Owszem, bywa, \u017ce dla rodz\u0105cych nie ma miejsca, bo zaj\u0119\u0142y je poczwary zabijaj\u0105ce w\u0142asne dzieci\u201d3<\/sup><\/a>. W\u0142adze komunistyczne nie reagowa\u0142y na ten przest\u0119pczy proceder, istnia\u0142o ciche przyzwolenie na eksterminacj\u0119 narodu polskiego.<\/p>\n\n\n\n Dnia 27 kwietnia 1956 r. komuni\u015bci wprowadzili w Polsce aborcj\u0119 bez ogranicze\u0144. Badacze podaj\u0105 r\u00f3\u017cne przyczyny tej decyzji, m.in. liberalizacj\u0119 prawa aborcyjnego w ZSRS w 1955 r., co prze\u0142o\u017cy\u0142o si\u0119 na kraje Europy Wschodniej, du\u017c\u0105 liczb\u0105 nielegalnych zabieg\u00f3w u tak zwanych babek i zatroskanie o zdrowie kobiet korzystaj\u0105cych z takiego wyj\u015bcia. To mia\u0142y by\u0107 oficjalne powody liberalizacji prawa aborcyjnego. Inni wskazuj\u0105 na wymiar geopolityczny, przede wszystkim na kryzys, kt\u00f3ry dotkn\u0105\u0142 w\u0142adze komunistyczne w po\u0142owie lat pi\u0119\u0107dziesi\u0105tych XX w. \u2013 bunt robotnik\u00f3w w czerwcu 1956 r. Akurat ten argument jest chybiony, w tym czasie \u015brodowiska robotnicze i ch\u0142opskie reprezentowa\u0142y ogromne przywi\u0105zanie do warto\u015bci katolickich, a \u017cycie ludzkie by\u0142o dla nich \u015bwi\u0119to\u015bci\u0105. Je\u015bli ju\u017c, to o liberalizacj\u0119 prawa aborcyjnego zabiega\u0142y \u015brodowiska komunistyczne, liberalne, maso\u0144skie, feministyczne i socjalistyczne wywodz\u0105ce si\u0119 sprzed II wojny \u015bwiatowej. Ponadto Gail Kligman podaje, \u017ce liberalizacja aborcji w krajach bloku sowieckiego mia\u0142a zmieni\u0107 wizerunek re\u017cimu. By\u0107 mo\u017ce w innych krajach satelickich ZSRS, ale nie w Polsce4<\/sup><\/a>.<\/p>\n\n\n\n Prymas Polski, ks. kard. Stefan Wyszy\u0144ski by\u0142 w\u00f3wczas internowany, wielu Polak\u00f3w by\u0142o uwi\u0119zionych, terror stalinowski obejmowa\u0142 wszystkie dziedziny \u017cycia spo\u0142ecznego, politycznego i religijnego. Nie by\u0142o ju\u017c \u017cadnych organizacji katolickich, wszystkie zosta\u0142y rozwi\u0105zane przez komunist\u00f3w w 1949 r.5<\/sup><\/a>. W takich okoliczno\u015bciach 27 kwietnia 1956 r. wesz\u0142a w \u017cycie ustawa o warunkach dopuszczalno\u015bci przerywania ci\u0105\u017cy. Przeg\u0142osowali j\u0105 pos\u0142owie wybrani do Sejmu w 1952 r. 6<\/sup><\/a>. Przewodni\u0105 rol\u0119 w jej powstaniu odegra\u0142a Maria Jaszczuk, feministka, socjalistka i dzia\u0142aczka na rzecz emancypacji kobiet7<\/sup><\/a>. W dniu g\u0142osowania nad ustaw\u0105 dopuszczaj\u0105c\u0105 zabijanie dzieci nienarodzonych by\u0142a ona pos\u0142ank\u0105-sprawozdawczyni\u0105 w debacie sejmowej8<\/sup><\/a>. Warto tu nadmieni\u0107, \u017ce w dyskusji przeciwko ustawie wyst\u0105pili dwaj pos\u0142owie, pisarz Jan Dobraczy\u0144ski i prof. Andrzej Wojtkowski9<\/sup><\/a>. Ustawa zosta\u0142a uchwalona podczas 22. posiedzenia VIII sesji Sejmu wi\u0119kszo\u015bci\u0105 g\u0142os\u00f3w (pi\u0119ciu by\u0142o przeciw). Maria Jaszczuk przyczyni\u0142a si\u0119 do tego, \u017ce w Polsce przez trzydzie\u015bci trzy lata zabijano nienarodzone dzieci. Dokona\u0142o si\u0119 dzieciob\u00f3jstwo na niespotykan\u0105 skal\u0119 w dziejach Polski.<\/p>\n\n\n\n Pozwala\u0142a ona na przeprowadzenie aborcji uprawnionemu lekarzowi w przypadku, gdy przemawia\u0142y za tym wskazania lekarskie dotycz\u0105ce zdrowia nienarodzonego dziecka albo kobiety ci\u0119\u017carnej, gdy zachodzi\u0142o podejrzenie, \u017ce dziecko pocz\u0119\u0142o si\u0119 w wyniku przest\u0119pstwa, a tak\u017ce ze wzgl\u0119du na trudne warunki \u017cyciowe kobiety ci\u0119\u017carnej. Ten ostatni przepis prawny by\u0142 bardzo cz\u0119sto wykorzystywany, by pozbawi\u0107 \u017cycia dziecko w \u0142onie matki. Jak\u017ce pokr\u0119tne by\u0142o t\u0142umaczenie tej ustawy. Mia\u0142a ona chroni\u0107 zdrowie kobiety przed ujemnymi skutkami zabicia nienarodzonego dziecka w nieodpowiednich warunkach albo przez nieodpowiednie osoby. Narracja znana nam ju\u017c z okresu mi\u0119dzywojennego, a w wielu krajach Europy Zachodniej jeszcze wcze\u015bniej. By\u0142a propagowana, kiedy wmawiano spo\u0142ecze\u0144stwu potrzeb\u0119 korzystania z poradni \u201e\u015bwiadomego macierzy\u0144stwa\u201d czy potrzeb\u0119 regulowania p\u0142odno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n Wraz z legalizacj\u0105 zbrodniczej ustawy aborcyjnej z 1956 r. rozrasta si\u0119 w Polsce na masow\u0105 skal\u0119 przemys\u0142 zabijania nienarodzonych dzieci. W listopadzie 1957 r. z inicjatywy \u201e\u017bycia Warszawy\u201d powstaje Towarzystwo \u015awiadomego Macierzy\u0144stwa. Jego inicjatorkami by\u0142y jedna z dziennikarek Miros\u0142awa Parzy\u0144ska i pose\u0142 Alicja Musia\u0142owa, przewodnicz\u0105ca Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego Ligi Kobiet, feministka, komunistka10<\/sup><\/a>. Po prawie dwudziestoletniej przerwie odnawia si\u0119 \u015brodowisko szerz\u0105ce idee \u201e\u015bwiadomego macierzy\u0144stwa i ojcostwa\u201d, rozpowszechniaj\u0105ce \u015brodki antykoncepcyjne, propaguj\u0105ce w\u015br\u00f3d dzieci i m\u0142odzie\u017cy wychowanie seksualne, innymi s\u0142owy \u2013 deprawacj\u0119 dzieci i m\u0142odzie\u017cy. G\u0142\u00f3wnym celem T\u015aM by\u0142a szeroko rozumiana dzia\u0142alno\u015b\u0107 na rzecz reformy obyczaj\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Do Towarzystwa przyst\u0105pili przedwojenni dzia\u0142acze regulacji urodze\u0144 i \u201e\u015bwiadomego macierzy\u0144stwa\u201d. Pierwszym przewodnicz\u0105cym T\u015aM zosta\u0142 Marcin Kacprzak, rektor warszawskiej Akademii Medycznej, przed wojn\u0105 by\u0142 przeciwny stosowaniu \u015brodk\u00f3w antykoncepcyjnych, w nowej rzeczywisto\u015bci zacz\u0105\u0142 je propagowa\u0107. Zaanga\u017cowanym cz\u0142onkiem T\u015aM by\u0142 Henryk Babiniak (Herman Rubinraut)11<\/sup><\/a>, ginekolog, pracuj\u0105cy przed wojn\u0105 w pierwszej poradni \u201e\u015bwiadomego macierzy\u0144stwa\u201d z Budzi\u0144sk\u0105-Tylick\u0105. Do grona za\u0142o\u017cycieli T\u015aM nale\u017cy zaliczy\u0107 tak\u017ce Wand\u0119 Melcer12<\/sup><\/a>, feministk\u0119 i inicjatork\u0119 powo\u0142ania Towarzystwa Reformy Obyczaj\u00f3w w Polsce. Przedwojenni dzia\u0142acze nawi\u0105zywali do tradycji przedwojennych. Henryk Babiniak m\u00f3wi\u0142: \u201eDo\u017cy\u0142em chwili, kiedy przyst\u0105piono do kontynuacji akcji rozpocz\u0119tej przed wojn\u0105 w dw\u00f3ch skromnych pokojach przy ul. Leszno w Warszawie13<\/sup><\/a> i chc\u0119 te\u017c skorzysta\u0107 z okazji, by z\u0142o\u017cy\u0107 ho\u0142d Boyowi-\u017bele\u0144skiemu, wspania\u0142emu pisarzowi i wielkiemu spo\u0142ecznikowi\u201d14<\/sup><\/a>. Jak\u017ce wiele zawdzi\u0119czali temu literatowi przedwojenni i powojenni deprawatorzy spo\u0142ecze\u0144stwa polskiego. Dzia\u0142acze aborcyjni w Krakowie nazywali swe poradnie jego imieniem.<\/p>\n\n\n\n Poza wy\u017cej wymienionymi dzia\u0142aczami proaborcyjnymi pojawiali si\u0119 nowi propagatorzy cywilizacji \u015bmierci, m.in. krakowska lekarka Jadwiga Beaupr\u00e9 (1902-1984)15<\/sup><\/a>, ginekolog Michalina Wis\u0142ocka (1921-2005)16<\/sup><\/a>, wieloletnia dyrektorka Departamentu Macierzy\u0144stwa i Zdrowia Dziecka w Ministerstwie Zdrowia Eugenia Pomerska, s\u0119dzia Ewa M\u0119drzycka17<\/sup><\/a>, socjalistka, feministka, poetka i pisarka Ewa Szelburg-Zarembina (1899-1986)18<\/sup><\/a>, ginekolog Tadeusz Bulski (1903-1966), propagator wielonak\u0142adowych broszur dotycz\u0105cych \u201e\u015bwiadomego macierzy\u0144stwa\u201d, Miros\u0142awa Parzy\u0144ska, Alicja Musia\u0142owa i ginekolog Jan Lesi\u0144ski. Wszelkie dzia\u0142ania T\u015aM by\u0142y wspierane przez w\u0142adze socjalizmu komunistycznego19<\/sup><\/a>. W 1959 r. T\u015aM zosta\u0142a przyj\u0119ta do Mi\u0119dzynarodowej Federacji Planowanego Rodzicielstwa (IPPF \u2013 ang. International Planned Parenthood Federation)20<\/sup><\/a>.<\/p>\n\n\n\n Towarzystwo wydawa\u0142o wielonak\u0142adowe broszury i publikacje, poprzez kt\u00f3re propagowano m.in. antykoncepcj\u0119. Na tej p\u0142aszczy\u017anie T\u015aM odegra\u0142o kluczow\u0105 rol\u0119. W 1959 r. zorganizowano w 18 wojew\u00f3dzkich miastach poradnie prowadz\u0105ce na szerok\u0105 skal\u0119 propagand\u0119 na rzecz zapobiegania ci\u0105\u017cy. D\u0105\u017cenia depopulacyjne Polski szybko si\u0119 rozwija\u0142y, by\u0142y finansowane przez w\u0142adze pa\u0144stwowe. Feministki i libera\u0142owie osi\u0105gn\u0119li sw\u00f3j cel, rozpocz\u0119to tworzenie \u201enowego spo\u0142ecze\u0144stwa\u201d \u2013 bez dzieci. Od 1961 r. Towarzystwo podj\u0119\u0142o kolejne dzia\u0142ania, tym razem uruchomiono produkcj\u0119 \u015brodk\u00f3w antykoncepcyjnych, w tym celu utworzono przedsi\u0119biorstwo Securitas21<\/sup><\/a>.<\/p>\n\n\n\n Po prawie pi\u0119tnastoletniej dzia\u0142alno\u015bci Towarzystwa, w 1971 r. na III Krajowym Zje\u017adzie T\u015aM podj\u0119to uchwa\u0142\u0119 o zmianie nazwy na Towarzystwo Planowania Rodziny (TPR). Mia\u0142 to zmieni\u0107 wizerunek Towarzystwa. Dotychczasowa dzia\u0142alno\u015b\u0107 skupia\u0142a si\u0119 przede wszystkim na ograniczaniu potomstwa u Polek, teraz mia\u0142a obj\u0105\u0107 szerok\u0105 pomoc rodzinie. Dokona\u0142o si\u0119 to pod naciskiem w\u0142adz rz\u0105dowych PRL-u, kt\u00f3re podj\u0119\u0142y pr\u00f3b\u0119 o\u017cywienia polityki pronatalistycznej22<\/sup><\/a>. Dlatego te\u017c w 1965 r. przy T\u015aM powo\u0142ano O\u015brodek Bada\u0144 nad Wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 Rodzin\u0105. Nie oby\u0142o si\u0119 bez protest\u00f3w ze strony dzia\u0142aczy Towarzystwa, kt\u00f3rych g\u0142\u00f3wnym celem by\u0142o rozpowszechnianie \u015brodk\u00f3w antykoncepcyjnych. Michalina Wis\u0142ocka na \u0142amach \u201ePolityki\u201d broni\u0142a propagandy antykoncepcyjnej jako g\u0142\u00f3wnego przes\u0142ania TPR23<\/sup><\/a>. Wielu dzia\u0142aczy nie dostrzega\u0142o problemu depopulacyjnego, jaki dotkn\u0105\u0142 Polsk\u0119 ju\u017c w latach sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych XX w.<\/p>\n\n\n\n W 1979 r. w czasie V zjazdu TPR podj\u0119to uchwa\u0142\u0119 o kolejnej zmianie nazwy \u2013 na Towarzystwo Rozwoju Rodziny (TPR), kt\u00f3rego zadaniem mia\u0142o by\u0107 przygotowanie m\u0142odzie\u017cy do podj\u0119cia zada\u0144 w ma\u0142\u017ce\u0144stwie i rodzinie, kszta\u0142towanie kultury \u017cycia w rodzinie. Jak\u017ce pi\u0119kne idee, ale ideolodzy pracuj\u0105cy w Towarzystwie nie zaniechali propagandy antykoncepcyjnej. Mentalno\u015b\u0107 aborcyjna i antykoncepcyjna nadal towarzyszy\u0142a ideologom na szkoleniach i wyk\u0142adach prowadzonych dla m\u0142odzie\u017cy.<\/p>\n\n\n\n Od 1962 r. wsp\u00f3\u0142czynnik urodze\u0144 \u017cywych dzieci spada poni\u017cej 20 os\u00f3b na 1000 mieszka\u0144c\u00f3w. Widoczny jest znaczny spadek urodzin dzieci w Polsce. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 \u015brodowisk lewicowych i proaborcyjnych powoli, ale skutecznie zmienia\u0142a \u015bwiadomo\u015b\u0107 Polak\u00f3w, wmawiaj\u0105c, \u017ce aborcja to tylko niegro\u017any zabieg. Taki stan trwa\u0142 do pocz\u0105tku lat dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105tych XX w. Ile zatem dzieci zosta\u0142o zabitych przez aborcj\u0119? Oficjalne dane nie odzwierciedlaj\u0105 skali przeprowadzonych zabieg\u00f3w aborcji w PRL-u. S\u0105 to tylko dane pozyskane ze szpitali, a trzeba doda\u0107 zabiegi dokonane ambulatoryjnie i w prywatnych gabinetach ginekologicznych, a tych by\u0142o bardzo du\u017co w skali ca\u0142ej Polski. Nale\u017cy przypuszcza\u0107, \u017ce w prywatnych gabinetach dokonano najwi\u0119kszej liczby zab\u00f3jstw nienarodzonych dzieci. A w statystykach odnotowano ich tylko nik\u0142y procent.<\/p>\n\n\n\n W latach siedemdziesi\u0105tych XX w. podawano, \u017ce dane dotycz\u0105ce aborcji w Polsce s\u0105 niekompletne, mia\u0142y wynosi\u0107 oko\u0142o 300 tys. dla zam\u0119\u017cnych kobiet, a z kobietami niezam\u0119\u017cnymi \u2013 p\u00f3\u0142 miliona24<\/sup><\/a>. Ksi\u0105dz Leon Dyczewski podaje liczb\u0119 oko\u0142o 500 tys. aborcji na 520-630 tys. urodze\u0144 \u017cywych dzieci25<\/sup><\/a> w latach sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych XX w. Gdyby matki pozwoli\u0142y urodzi\u0107 si\u0119 wszystkim dzieciom, rocznie w Polsce mog\u0142o si\u0119 rodzi\u0107 od 1 020 000 do 1 130 000 dzieci (tyle rodzi\u0142o si\u0119 na prze\u0142omie XIX i XX w., to pokolenie organizowa\u0142o Polsk\u0119 po odzyskaniu niepodleg\u0142o\u015bci w 1918 r.). Wsp\u00f3\u0142czynnik wynosi\u0142by powy\u017cej 30 urodze\u0144 na 1000 mieszka\u0144c\u00f3w, a to oznacza, \u017ce Polska posiada\u0142aby 2\/3 narodu poni\u017cej 30. roku \u017cycia, 2\/3 spo\u0142ecze\u0144stwa maj\u0105cego przed sob\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107, radosnego i nieznaj\u0105cego marazmu starczego. Tacy byli\u015bmy w latach 1877-1930, narodem maj\u0105cym przysz\u0142o\u015b\u0107. W 2020 r. mogliby\u015bmy dor\u00f3wna\u0107 takim krajom, jak Nigeria, Pakistan czy Tanzania. Ale, niestety, dzielimy los kraj\u00f3w, kt\u00f3re w b\u0142yskawicznym tempie starzej\u0105 si\u0119 i wymieraj\u0105.<\/p>\n\n\n\n Niekt\u00f3rzy badacze podaj\u0105 nawet 800 tys. aborcji rocznie. Ksi\u0105dz abp Henryk Hoser w wywiadzie dla KAI w 2016 r. m\u00f3wi\u0142: \u201eTo ogromna liczba, to tak\u017ce kilka milion\u00f3w kobiet i m\u0119\u017cczyzn dotkni\u0119tych tym nieszcz\u0119\u015bciem. Ten proceder trwa i przechodzi z pokolenia na pokolenie, zacz\u0119\u0142o go uprawia\u0107 pokolenie bab\u0107 i dziadk\u00f3w, nieraz to s\u0105 ludzie namawiaj\u0105cy m\u0142odych do aborcji, gdy\u017c sami aborcji dokonali. To solidarno\u015b\u0107 w z\u0142em. Mo\u017cna odnie\u015b\u0107 wra\u017cenie, \u017ce wiele uczestnik\u00f3w obecnych protest\u00f3w przeciw rozszerzeniu ochrony \u017cycia nienarodzonych ma za sob\u0105 do\u015bwiadczenie aborcji. St\u0105d ich agresja, determinacja w walce i stosowanie wszystkich technik usypiania sumienia i zak\u0142amywania, czym ten fakt jest. Ale najwi\u0119kszym zak\u0142amaniem jest twierdzenie, \u017ce to prawo kobiety z pomini\u0119ciem prawdy, \u017ce mamy tu do czynienia z konfliktem dw\u00f3ch odr\u0119bnych byt\u00f3w ludzkich. Dziecko w \u0142onie matki nie jest ju\u017c jej w\u0142asno\u015bci\u0105. To odr\u0119bny byt, kt\u00f3ry ma w\u0142asny program genetyczny, wed\u0142ug kt\u00f3rego rozwija si\u0119 i wzrasta, wi\u0119c to nie jest tylko sprawa kobiety. Rewindykacja \u201eM\u00f3j brzuch nale\u017cy do mnie\u201d <\/em>jest fa\u0142szem. Brzuch, owszem, nale\u017cy do kobiety, ale dziecko w tym brzuchu ju\u017c nie, ono nie jest jej niewolnikiem, ale podmiotem, kt\u00f3remu przynale\u017c\u0105 konkretne prawa. A podstawowym prawem jest prawo do \u017cycia. Gwarantuje je konstytucja, jest to wi\u0119c sprawa uniwersalna, a nie zabobon szerzony przez Ko\u015bci\u00f3\u0142\u201d26<\/sup><\/a>.<\/p>\n\n\n\n Paradoksem jest to, \u017ce ludzie powo\u0142uj\u0105cy si\u0119 na nauki empiryczne, nauki matematyczno-przyrodnicze odrzucaj\u0105 fakt istnienia cz\u0142owieka od pocz\u0119cia. Wsp\u00f3\u0142czesne nauki empiryczne w tak doskona\u0142y spos\u00f3b obrazuj\u0105 cz\u0142owieka, jego pocz\u0119cie i rozw\u00f3j, a mimo to ludzie nazywaj\u0105cy siebie nowoczesnymi, otwartymi zaprzeczaj\u0105 nauce i samym sobie. Stawiaj\u0105 siebie w grupie os\u00f3b z ciemnogrodu. C\u00f3\u017c za paradoks. Mo\u017cna to tylko zrozumie\u0107 za spraw\u0105 jednego szczeg\u00f3\u0142u, a mianowicie, na zabijaniu niewinnych dzieci mo\u017cna dobrze zarabia\u0107. To nie jest walka o nauk\u0119, to walka o miliardy dolar\u00f3w pozyskiwanych z zabijania dzieci w \u0142onie matek i stosowania \u015brodk\u00f3w antykoncepcyjnych. To jest \u017ar\u00f3d\u0142o utrzymania cywilizacji \u015bmierci, kt\u00f3ra bez tych \u015brodk\u00f3w finansowych nie ma racji bytu.<\/p>\n\n\n\n Ks. K. Bielawny<\/em><\/p>\n\n\n\n Przypiasy:<\/strong><\/p>\n\n\n\n 1<\/a> Zob. Polski Kodeks Karny<\/em>, Lw\u00f3w 1932, s. 121.<\/p>\n\n\n\n 2<\/a> Zob. S. Ku\u017ama-Markowska, Mi\u0119dzynarodowe aspekty dzia\u0142alno\u015bci Towarzystwa \u015awiadomego Macierzy\u0144stwa w latach 50. i 60. XX w.<\/em>, w: Problem kontroli urodze\u0144 i antykoncepcji. Krytyczno-por\u00f3wnawcza analiza dyskurs\u00f3w<\/em>, Wroc\u0142aw 2013, s. 259-278. Je\u015bli faktycznie ka\u017cdego roku pozbawiano \u017cycia oko\u0142o 300 tys. dzieci poprzez aborcj\u0119, to w latach 1945-1956 abortowano oko\u0142o 3 mln dzieci.<\/p>\n\n\n\n 3<\/a> Zob. W. Majda\u0144ski, Polska kwitn\u0105ca dzie\u0107mi<\/em>, dz. cyt., s. 136.<\/p>\n\n\n\n 4<\/a> Zob. G. Kligman, Polityka ob\u0142udy. Kontrola rozrodczo\u015bci w Rumunii pod rz\u0105dami Ceausescu<\/em>, Krak\u00f3w 2010, s. 74.<\/p>\n\n\n\n 5<\/a> Zob. M. Ordon, Rozpracowanie katolickich organizacji masowych<\/em>. Nowelizacja prawa o stowarzyszeniach w \u015bwietle tajnej instrukcji MBP z 1 wrze\u015bnia 1949 r.<\/em>, Studia z prawa wyznaniowego<\/em> 2004, t. 7, s. 255-262.<\/p>\n\n\n\n 6<\/a> DzU 1956 nr 21 poz. 61.<\/p>\n\n\n\n <\/a> 7<\/a> Zob. Zmieniamy paragrafy niezgodne z \u017cyciowymi ludzkimi sprawami. Sprawozdanie pos. M. Jaszczukowej o projekcie ustawy w sprawie przerywania ci\u0105\u017cy<\/em>, \u201eDziennik Polski\u201d 1956, nr 101.<\/p>\n\n\n\n 8<\/a> Zob. Z archiwum debaty w Sejmie PRL 27 IV 1956 r.<\/em>, opracowa\u0142 W. Chudy, \u201eEthos\u201d 1989, nr 5, s. 117-131.<\/p>\n\n\n\n 9<\/a> <\/sup>Zob. A. Konopka, Sejm PRL I kadencji a przerywanie ci\u0105\u017cy. Analiza relacji \u201eTrybuny Ludu\u201d z dyskusji sejmowej na temat ustawy o warunkach dopuszczalno\u015bci przerywania ci\u0105\u017cy z 1956 roku<\/em>, w: W\u0142adza s\u0105dzenia. Wst\u0119pniak. Jej opowie\u015b\u0107. Herstorie, oral history i opowie\u015bci ca\u0142kiem wsp\u00f3\u0142czesne<\/em>, 2016, nr 9, s. 97. Andrzej Wojtkowski to ojciec ks. prof. Juliana Wojtkowskiego, biskupa pomocniczego archidiecezji warmi\u0144skiej.<\/p>\n\n\n\n 10<\/a> Zob. T. Mo\u0142dawa, Ludzie w\u0142adzy 1944-1991<\/em>, Warszawa 1991, s. 400<\/p>\n\n\n\n 11<\/a> Po II wojnie \u015bwiatowej Rubinraut zmieni\u0142 nazwisko na Henryk Babiniak i a\u017c do lat 60. XX w. by\u0142 dzia\u0142aczem na rzecz zmniejszenia populacji w\u015br\u00f3d Polak\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n 12<\/a> Urodzi\u0142a si\u0119 w Helsinkach w 1896 r. Uko\u0144czy\u0142a studia filozoficzne na Uniwersytecie Warszawskim i Akademi\u0119 Sztuk Pi\u0119knych. By\u0142a jedn\u0105 z trzech \u017con Teodora Sztekkera. W latach 1927-1939 wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z warszawskim tygodnikiem \u201eWiadomo\u015bci Literackie\u201d. Zaanga\u017cowa\u0142a si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 \u201e\u015bwiadomego macierzy\u0144stwa\u201d. Po 1945 r. by\u0142a cz\u0142onkini\u0105 PZPR, dzia\u0142a\u0142a w Lidze Kobiet na rzecz Towarzystwa \u015awiadomego Macierzy\u0144stwa. Zmar\u0142a w 1972 r.<\/p>\n\n\n\n 13<\/a> Pierwsza poradnia \u201e\u015bwiadomego macierzy\u0144stwa\u201d powsta\u0142a przy ul. Leszno w Warszawie w 1931 r.<\/p>\n\n\n\n 14<\/a> Zob. Powsta\u0142 Komitet Organizacyjny T\u015aM<\/em>, \u201e\u017bycie Warszawy\u201d 1957.<\/p>\n\n\n\n 15<\/a> Zob. J. Beaupr\u00e9, Jak zapobiega\u0107 ci\u0105\u017cy<\/em>, Warszawa 1959. Broszura wydana ze \u015brodk\u00f3w Ministerstwa Zdrowia. Zob. S. Ku\u017ama-Markowska, Walka z \u201ebabkami\u201d\u2026<\/em>, dz. cyt., s. 198.<\/p>\n\n\n\n 16<\/a> Zob. M. Wis\u0142ocka, Sztuka kochania<\/em>, Warszawa 1978 (w tym\u017ce roku publikacja ukaza\u0142a si\u0119 po raz pierwszy). Publikacja wpisuje si\u0119 w nurt rewolucji seksualnej. Propaguje antykoncepcj\u0119 i opisuje zabawy seksualne. Staje si\u0119 jedn\u0105 z g\u0142\u00f3wnych deprawatorek Polak\u00f3w XX stulecia. Nak\u0142ad publikacji si\u0119gn\u0105\u0142 7 mln egzemplarzy. Pierwsze wydanie publikacji ukaza\u0142o si\u0119 nak\u0142adem pa\u0144stwowego wydawnictwa \u201eIskry\u201d, wydawcy literatury dzieci\u0119cej i m\u0142odzie\u017cowej. A zatem do kogo by\u0142a owa publikacja M. Wis\u0142ockiej adresowana? Do przysz\u0142ych klient\u00f3w plac\u00f3wek aborcyjnych.<\/p>\n\n\n\n <\/a> 17<\/a> Zob. M. Grabowska, Zerwana genealogia. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczna i polityczna kobiet po 1945 roku a wsp\u00f3\u0142czesny polski ruch kobiecy<\/em>, Warszawa 2018, s. 159.<\/p>\n\n\n\n 18<\/a> Paradoks w \u017cyciu wielu os\u00f3b wspieraj\u0105cych dzia\u0142alno\u015b\u0107 T\u015aM polega\u0142 na tym, \u017ce kochali dzieci, tak jak Ewa Szelburg-Zarembina, po\u015bwi\u0119cili im sw\u0105 tw\u00f3rczo\u015b\u0107, a z drugiej strony godzili si\u0119 w sumieniu na zabijanie dzieci nienarodzonych. Jak mocno musia\u0142o by\u0107 zag\u0142uszone sumienie.<\/p>\n\n\n\n 19<\/a> Zob. S. Ku\u017ama-Markowska, Mi\u0119dzynarodowe aspekty\u2026<\/em>, dz. cyt., s. 265.<\/p>\n\n\n\n 20<\/a> Misj\u0105 IPPF jest m.in. \u201eWspiera\u0107 i broni\u0107 podstawowe prawo ka\u017cdego cz\u0142owieka do podejmowania wolnych i \u015bwiadomych decyzji dotycz\u0105cych w\u0142asnego \u017cycia seksualnego, emocjonalnego i reprodukcyjnego; d\u0105\u017cy\u0107 do rozwoju i zapewnienia w Europie szerokiej informacji, edukacji i wysokiej jako\u015bci us\u0142ug zwi\u0105zanych z seksualno\u015bci\u0105 cz\u0142owieka, antykoncepcj\u0105 i bezpieczn\u0105 aborcj\u0105 w uzasadnionych przypadkach\u201d.<\/p>\n\n\n\n 21<\/a> Zob. A. Ignaciuk, Ten szkodliwy zabieg\u2026, <\/em>dz. cyt., s. 85-86.<\/p>\n\n\n\n 22<\/a> Tam\u017ce, s. 88.<\/p>\n\n\n\n 23<\/a> Zob. M. Wis\u0142ocka, Pomnik dla Boya<\/em>, \u201ePolityka\u201d 1976.<\/p>\n\n\n\n 24<\/a> Zob. A. Ignaciuk, Ten szkodliwy zabieg\u2026<\/em>, dz. cyt., s. 81.<\/p>\n\n\n\n <\/a> 25<\/a> Zob. L. Dyczewski, Los dziecka pocz\u0119tego<\/em>, w: W imieniu dziecka pocz\u0119tego<\/em>, pod red. J.W. Ga\u0142kowskiego, J. Gduli, Rzym-Lublin 1988, s. 99-128.<\/p>\n\n\n\n 26<\/a> H. Hoser, Kobieta po aborcji uzyska przebaczenie<\/em><\/a> (wywiad)<\/em>, rozm. przepr. Alina Petrowa-Wasilewicz, https:\/\/ekai.pl\/abp-hoser-kobieta-po-aborcji-uzyska-przebaczenie\/<\/a>, dost\u0119p: 7.05.2020 r.<\/p>\n Views: 62<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Po zako\u0144czeniu dzia\u0142a\u0144 wojennych w Polsce nast\u0105pi\u0142 kolejny boom demograficzny, w latach 1946-1955 liczba ludno\u015bci wzros\u0142a prawie o 4 mln, co stanowi\u0142o 14,2% og\u00f3lnej liczby mieszka\u0144c\u00f3w Polski. Wsp\u00f3\u0142czynnik urodze\u0144 na 1000 mieszka\u0144c\u00f3w oscylowa\u0142 wok\u00f3\u0142 30 os\u00f3b. Ta sytuacja zaniepokoi\u0142a wiele \u015brodowisk, zar\u00f3wno w kraju, jak i za granic\u0105. Wzrost ten w por\u00f3wnaniu do innych kraj\u00f3w … <\/p>\n