Rok 1877 by\u0142 dla Polski momentem cudu. W Gietrzwa\u0142dzie Niebo upomnia\u0142o si\u0119 o nar\u00f3d. Maryja wezwa\u0142a do modlitwy, a Polacy odpowiedzieli czynem. Nar\u00f3d otrze\u017awia\u0142, porzuci\u0142 na\u0142ogi i zacz\u0105\u0142 budowa\u0107 silne, liczne rodziny. To duchowe odrodzenie sta\u0142o si\u0119 fundamentem wolno\u015bci. By\u0142o na kim budowa\u0107 przysz\u0142o\u015b\u0107, bo wiara przenika\u0142a ka\u017cd\u0105 sfer\u0119 \u017cycia.<\/p>\n\n\n\n
Dzi\u015b ten fundament p\u0119ka, a obraz wsp\u00f3\u0142czesnej Polski budzi trwog\u0119. Stali\u015bmy si\u0119 narodem poturbowanym moralnie. Rozwody niszcz\u0105 domy, a m\u0142odzie\u017c b\u0142\u0105dzi bez drogowskaz\u00f3w. \u017byjemy tak, jakby Pana Boga nie by\u0142o. Alkohol i nowoczesne u\u017cywki wdzieraj\u0105 si\u0119 wsz\u0119dzie \u2013 do szk\u00f3\u0142, zak\u0142ad\u00f3w pracy, a nawet gabinet\u00f3w lekarskich. Deprawacja m\u0142odych zatacza coraz szersze kr\u0119gi, a demografia drastycznie spada. Rodzi si\u0119 coraz mniej dzieci, co zwiastuje zmierzch narodu o tysi\u0105cletniej historii.<\/p>\n\n\n\n
W tym dramatycznym momencie oczy wiernych zwracaj\u0105 si\u0119 ku pasterzom. Niestety, obraz, kt\u00f3ry tam widzimy, napawa smutkiem. Nasi przyw\u00f3dcy duchowi, biskupi i ksi\u0119\u017ca, zdaj\u0105 si\u0119 by\u0107 pogubieni i zastraszeni. Zamiast grzmie\u0107 z ambon i wzywa\u0107 do nawr\u00f3cenia, cz\u0119sto wybieraj\u0105 milczenie. A gdy ju\u017c zabieraj\u0105 g\u0142os, ich s\u0142owa budz\u0105 \u017cal i niedowierzanie. Przyk\u0142adem s\u0105 listy pasterskie po\u015bwi\u0119cone tematom odleg\u0142ym od realnych b\u00f3l\u00f3w narodu, jak cho\u0107by te o relacjach z innymi narodami, podczas gdy w\u0142asne owce gin\u0105 z braku prowadzenia.<\/p>\n\n\n\n
Dlaczego nasi pasterze milcz\u0105? Dlaczego nie upominaj\u0105 b\u0142\u0105dz\u0105cych i nie nauczaj\u0105 z moc\u0105? Rysuje si\u0119 nam smutny obraz pasterzy, o kt\u00f3rych przed wiekami przestrzega\u0142 \u015bw. Augustyn. To ci, kt\u00f3rzy pas\u0105 samych siebie, a nie swoje owce. Szukaj\u0105 spokoju i uznania \u015bwiata, boj\u0105c si\u0119 narazi\u0107 komukolwiek. Ich l\u0119k przed jasnym g\u0142osem prawdy sprawia, \u017ce lud czuje si\u0119 opuszczony. Pasterz, kt\u00f3ry nie ostrzega przed wilkiem, staje si\u0119 wsp\u00f3\u0142winny rozproszenia stada.<\/p>\n\n\n\n
Konsekwencje tego zaniechania s\u0105 op\u0142akane. Ko\u015bcio\u0142y pustoszej\u0105, bo m\u0142odzi nie widz\u0105 w nich autorytetu ani \u017caru wiary. Zamiast radosnych wsp\u00f3lnot, pozostan\u0105 nam puste mury. Jednocze\u015bnie przepe\u0142niaj\u0105 si\u0119 szpitale psychiatryczne, pe\u0142ne ludzi, kt\u00f3rych nikt nie nauczy\u0142, jak d\u017awiga\u0107 krzy\u017c. Kto b\u0119dzie w nich pracowa\u0142, skoro zabrak\u0142o pokolenia wychowanego w duchu s\u0142u\u017cby i ofiarno\u015bci?<\/p>\n\n\n\n
Stajemy przed wyborem: albo powr\u00f3cimy do gietrzwa\u0142dzkiej drogi odnowy, albo znikniemy. Historia uczy, \u017ce ratunek przychodzi przez odwa\u017cne wyznanie win i powr\u00f3t do korzeni. Potrzebujemy dzi\u015b nie tylko trze\u017awego narodu, ale przede wszystkim odwa\u017cnych pasterzy, kt\u00f3rzy przestan\u0105 si\u0119 ba\u0107 \u015bwiata, a zaczn\u0105 ba\u0107 si\u0119 o dusze im powierzone. Tylko prawda wypowiedziana z mi\u0142o\u015bci\u0105 i moc\u0105 mo\u017ce nas jeszcze ocali\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Ks. K. Bielawny<\/em><\/p>\n Views: 117<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Rok 1877 by\u0142 dla Polski momentem cudu. W Gietrzwa\u0142dzie Niebo upomnia\u0142o si\u0119 o nar\u00f3d. Maryja wezwa\u0142a do modlitwy, a Polacy odpowiedzieli czynem. Nar\u00f3d otrze\u017awia\u0142, porzuci\u0142 na\u0142ogi i zacz\u0105\u0142 budowa\u0107 silne, liczne rodziny. To duchowe odrodzenie sta\u0142o si\u0119 fundamentem wolno\u015bci. By\u0142o na kim budowa\u0107 przysz\u0142o\u015b\u0107, bo wiara przenika\u0142a ka\u017cd\u0105 sfer\u0119 \u017cycia. Dzi\u015b ten fundament p\u0119ka, a … <\/p>\n