Dekatolicyzacja (Decatolicization)

– zorganizowana akcja osłabiania działań ewangelizacyjnych i pastoralnych Kościoła rzymskokatolickiego. Nie ma charakteru przypadkowego i chaotycznego. Proces dekatolizacji ma swych prekursorów, ich program działania, jest finansowany przez organizacje różnego typu i ma charakter destrukcyjny. Początków możemy upatrywać w średniowieczu, m.in. w walce o władzę cesarstwa z papiestwem (spór o inwestyturę). W kolejnych wiekach proces ten obejmował inne dziedziny życia. Od XVI stulecia objął także szkolnictwo i kulturę. Rewolucja francuska (1789 r.) zapoczątkowała programowe ograniczanie działań Kościoła rzymskokatolickiego na wielu płaszczyznach życia społecznego i politycznego. Idee rewolucji francuskiej wprowadzały świecką szkołę, państwo bez wpływu religii (masoneria). Dokonano oddzielenia Kościoła od społeczeństwa i kultury. W czasach komunistycznych w państwach z przewagą wiernych Kościoła rzymskokatolickiego rugowano z przestrzeni publicznej Kościół. Zjawisko miało charakter systemowy, było zdeterminowane rozwojem społecznym. Idee społeczeństwa bez religii i Kościoła były propagowane przez środki społecznego przekazu, system wychowania, świecką obrzędowość. Socjalizm tworzył nowa religię bez Boga. Przedmiotem kultu był kult jednostki. W wymiarze antropologicznym propagowano nowego człowieka, wolnego od wiary w Boga żywego (alienacja). Dążono do utworzenia społeczeństwa ateistycznego (bez Boga).

Socjalizm Genderowy propaguje idee nowego człowieka, wolnego od jakichkolwiek obciążeń kulturowych. Podejmowane są próby głoszenia nowej doktryny Kościoła rzymskokatolickiego, wprowadzając demokrację uczestniczącą. Dotychczasowe struktury Kościoła ulegają powolnej dekonstrukcji, niszcząc osobę ludzką. Budowana jest nowa era z wykluczeniem wartości transcendentalnych. Idee Genderowe kwestionują płeć biologiczną, wprowadzając płeć kulturową. Następuje masowa dekatolizacja dzieci i młodzieży poprzez masową deprawację całych społeczeństw.