Demoralizacja przez media

Zadaniem magazynów młodzieżowych było zniewolenie młodych ludzi tanią seksualnością (prostytucją), antyklerykalizmem, a także obyczajowością lewicową. 

Podobny styl nihilistyczny propagują telenowele emitowane w telewizji polskiej.

Nachalna propaganda liberalna i masońska lansowana przez media elektroniczne , czasopisma kolorowe dla młodzieży i nowomodę luzu moralnego sprzyjała deprawacji młodego pokolenia. Wrogiem numer jeden przemian moralnych był Kościół rzymskokatolicki i rodzina katolicka. Dlatego też byli aktywiści socjalizmu bolszewickiego, których w Polsce nie brakowało po nieboszczce PZPR, prowadzili permanentną akcję ośmieszania wartości katolickich w mediach. W pismach młodzieżowych lansowano liberalno-nihilistyczny styl życia1, ośmieszając rodzinę, tradycję polską i Kościół rzymskokatolicki, lansując swobodę obyczajową. Propagowano wczesną inicjacje seksualną2 wśród nastolatków3. Liberalno-nihilistyczny styl życia propagują telenowele emitowane w telewizji polskiej od lat osiemdziesiątych XX w.4.

Pisma młodzieżowe

Po roku 1990 na polskim rynku wydawniczo-prasowym pojawiły się ogromne zmiany. Dotychczasowy podział czasopism na czytelnictwo wiekowe przestał funkcjonować, pojawił się nowy podział na pisma specjalistyczno-rodzajowe. Powstało mnóstwo czasopism dotychczas zupełnie nieznanych, np. rozrywkowe, telewizyjne, krzyżówkowe, hobbystyczne, komiksowe czy językowe, do nauki języków obcych. Na polskim rynku prasowym pojawiły się nowe wersje pism międzynarodowych dla młodzieży. Ośrodek Badań Prasoznawczych Uniwersytetu Jagiellońskiego nowe pisma określił „kalkami”, jako kopie już istniejących wydawanych w innych językach. Liberalni właściciele czasopism (Niemcy) skrzętnie wykorzystali niszę braku tego rodzaju pism dla młodzieży. Rozpoczęła się doskonała okazja do propagowania nowej filozofii życia, beż życia duchowego, bez wyższych wartości, bez rodziny i tradycji.  Bardzo szybko wśród młodzieży popularność zdobyły takie czasopisma jak: „Popcorn”, „Dziewczyna”, „Bravo”, „Bravo Gril” czy „Claudia”5. Czasopisma te rozpoczęły systematyczne lansowanie wrogiej kultury, na bardzo niskim poziomie, deprawującej młodzież i masową seksualizację6.  

„Bravo”

Właścicielem pisma było niemieckie wydawnictwo Bauer7, pierwszy numer polskiej edycji pisma ukazał się w październiku 1991 r. W latach dziewięćdziesiątych XX w. nakład pisma sięgał 400 tys. egzemplarzy, w roku 2000 przekroczył pół miliona. Po dziesięciu latach odnotowano znaczący spadek do 250 tys., podobnie było w kolejnych latach8. Ostatni numer ukazał się  27 grudnia 2017 r.9.

Ostatni numer Bravo w Polsce

Dwutygodnik na rynku polskim ukazywał się w latach 1991 – 2017. Średni nakład wynosił około 250 tys. egzemplarzy.

Źródło: https://lens.google.com/

 


Dwutygodnik „Bravo” był pismem, które na swych łamach lansowało m.in. relatywizm moralny. Propagowano wśród młodzieży wczesne współżycie seksualne, ośmieszając czystość przedmałżeńską. „Chyba nie chcesz nam powiedzieć, że jesteś jeszcze (…) prawiczkiem?”10. Odpowiedź młodego człowieka za każdym razem miała sugerować czytelnikowi, że czystość jest czymś niedzisiejszym. Z odwagą deklarował swą „nowoczesność” i zerwanie z  tradycyjnym stylem życia. „No, może bez przesady, nie jest ze mną aż tak źle (śmieje się). Mam wprawdzie dopiero dziewiętnaście lat, lecz cnotę zdążyłem już stracić!”11. Wskazana odpowiedź sugeruje młodemu człowiekowi, by oddał się wirowi życia, zrywając z tym, co usłyszał w domu rodzinnym, na katechezie czy w czasie kazań niedzielnych. Losem młodego człowieka ma kierować nie Boża Opatrzność, ale to, co zasugeruje mu horoskop czy wróżka.

 Czas, który został mu dany, winien wykorzystać na szeroko pojętą zabawę, ma dbać o swój wygląd ciała i ubiór (winien na ciele mieć tatuaże), dużą wagę na łamach dwutygodnika przywiązywano do nieskrępowanego seksu. Młody człowiek winien dążyć do sławy, sukcesu, zwycięstwa, powodzenia, szczęścia egoistycznego. Ponadto jego celem jest korzyść, realizacja kariery za wszelką cenę, a także sukces komercyjny. W rubryce, Mój pierwszy raz, młodzież pisząca  do redakcji otrzymywała, za opublikowanie listu nagrodę w wysokości 50 zł.    Z opublikowanych listów wynika, że młodzież ceniła sobie rodzinę, przyjaźń, pomoc innym, działalność charytatywną, która ma charakter showmeński. W opinii młodych ważnymi cechami w życiu człowieka jest profesjonalizm, dokładność, praca, a także zdobywanie wiedzy.

 Kolejna kategoria, która miała mieć ogromną wartość wśród młodzieży, to przede wszystkim luz, nie być niczym skrępowanym. „(…) najważniejsze być na luzie – czytamy wyznanie młodej osoby. ─ Reszta jakoś się ułoży”. Nie odnajdujemy odniesień do wartości chrześcijańskich, katolickich, są pomijane, przemilczane, a nawet ośmieszane, nie mają żadnego znaczenia w życiu człowieka12.

„Popcorn”

Pismo młodzieżowe wydawane w latach 1992 – 2012. Pierwszym wydawcą pisma był szwajcarski koncern medialny Marquard Media Polska13, a w 2000 r. pismo kupił działający w Polsce niemiecki koncern medialny Axel Springer. Pierwszym redaktorem naczelnym był Marek Adamski. Siedziba redakcji mieściła się we Wrocławiu.

POPCORN - GAZETA Z LAT 90 - NR. 5 Z PLAKATAMI

Średni nakład liczył około 50 tys. egzemplarzy.

https://lens.google.com/

Pismo młodzieżowe, które propagowało moralną względność, lansując zabawę, relaks, a także seks i erotykę. Młody człowiek winien zabiegać o szczęście rozmaicie rozumiane, sukces, tryumf, sławę i powodzenie. Należy zabiegać o karierę, sukces komercyjny czy korzyści różnego rodzaju. Młodemu człowiekowi nie przedstawia się wartości wyższych, teocentrycznych. Praktycznie one nie występują na łamach pisma.  Lansuje się swobodę obyczajową, opisując różnego rodzaju skandale, przede wszystkim obyczajowe. Opis kończy się puentą: „Łamię wszystkie zasady, jakie się da, i to uwielbiam”. Opisuje się skandale w świecie aktorów czy polityków. Jego normą moralną, którą winien się kierować jest horoskop. Młodemu człowiekowi wmawiano, że nie ma żadnych norm moralnych, wszystko mu wolno. Wszystko jest względne. Przykazania Boże już nie obowiązują.  Pismo przez dwie dekady na przełomie XX i XXI w. kształtowało postawy moralne wielu Polaków, deprawując i zniewalając tanią seksualnością.     

„Bravo Girl!”

Pismo młodzieżowe lansujące zmienność moralną, bohaterowie pisma dla dziewcząt to osoby, dla których nie ma żadnych hamulców moralnych. Symbolem była Madonna, zmieniająca swych partnerów bez żadnych skrupułów, podobny styl swobody obyczajowej lansowano na przykładzie Jennifer Lopez czy  naszej gwiazdy – Anny Przybylskiej, która rozstała się z mężem w niespełna rok po ślubie. Dla bohaterek pisma młodzieżowego normy moralne nie istniały, a swą wiedzę czerpały przede wszystkim z horoskopów14: „(…) nieważne, gdzie spędzasz tę cudowną noc! Gwiazdy szykują naprawdę wyjątkową niespodziankę dla Ciebie”15. Młodzi byli zachęcani do pokładania ufności w gwiazdach, które miały pomóc w dokonaniu najlepszego wyboru.

9/2013 BRAVO GIRL A BENSON + ZASUWANA BRANSOLETKA.

Średni nakład liczył około 500 tys.

źródło: https://lens.google.com/

Pismo kreowało postawę luzu moralnego, zabawę, dbałość o urodę, a seksualność i erotyka zajmowały poczesne miejsce. Młody czytelnik miał zabiegać o zdobycie sławy, powodzenia, sukcesu, korzystać z życia, realizować swą karierę. Ponadto na łamach pisma pojawiały się zachęty do zdobywania profesjonalizmu, precyzji, staranności, doskonalenia umiejętności – prawie wszystkie one dotyczyły troski o własne ciało. Świat duchowy w życiu młodego człowieka nie istniał16

„Dziewczyna”

Na łamach pisma odnajdujemy lansowany luz moralny jak w poprzednich pismach. Młoda osoba pozbawiona jest hamulców moralnych, nie ma skrupułów, by rozpocząć współżycie seksualne. Wiedzę o swej przyszłości i losie winna czerpać z horoskopów i wszelkich wróżb. Rodzice są  przeszkodą w drodze do szczęścia, więc  należy ich oswajać z nową rzeczywistością, bo „są niedzisiejsi”, „czasy się zmieniają” itp. Ważną rolę w życiu młodego człowieka odgrywa zabawa, toteż winien sporo czasu przeznaczyć na imprezy towarzyskie oraz zadbać o aktywność sportową, komfort, relaks, a także pasje. Z reguły wszystkie przyjemności pochodzą z „niższej półki”. Troska dotyczy  wyglądu  ciała, a seks i erotyka zajmuje w życiu ważne miejsce. Młoda osoba powinna cenić sobie karierę, a największe marzenie np. dziewczyny, to – „zostać wziętą modelką”.

Dziewczyna" tylko w wersji z gadżetami
https://lens.google.com/

W całym wachlarzu, odnajdziemy także kilka wartości godnych uwagi, przede wszystkim młodzi winni cenić sobie macierzyństwo, rodzinę i przyjaźń. Gotowi są nieść pomoc, przede wszystkim charytatywną. Mają nawet odwagę krytykować nieludzkie zachowania17. Według autorów pism młodzieżowych  życie duchowe nie ma żadnego znaczenia w życiu młodego człowieka. Nie ma potrzeb, wyższych wartości. Młodego człowieka zepchnięto do potrzeb horyzontalnych. 

 

Filmy ─ telenowele

Od kilku dekad telewizja polska i stacje komercyjne, wszechobecne w każdym domu i mieszkaniu,  lansują nowy styl życia. Obecnie nie trzeba wysyłać rzeszy ideologów do propagowania idei swobody seksualnej. Filmy i programy rozrywkowe, prezentując bardzo często pornografię, nihilistyczny styl życia,  zmieniają mentalność dzieci, młodzieży i dorosłych. Lansowana jest nowa moda, już nie małżeństwo, ale związek partnerski, już nie ma mamy ani taty,  ale jest ona i on. Młodzież rozpoczyna nowy związek partnerski od zamieszkania razem, bez zobowiązań, bez odpowiedzialności za siebie. Współczesny świat został zawojowany przez ekran telewizyjny, z którego się sączą treści deprawacyjne i destrukcyjne całych społeczeństw.

Ogromny procent społeczności postępuje tak, jak im telenowele pokażą, zasugerują. Działa tu zasada naśladownictwa, podobnie jak:  kopiuj wklej.  Miło i przyjemnie przekazane. Wszyscy są szczęśliwi, bogaci, uśmiechnięci i zadowoleni z życia.  Moda locuta, causa finita. Dziś nie trzeba bomb. Przewrotne filmy wszystkich przewrócą: małżonków, narzeczonych, dzieci i młodzież,  rządzących i rządzonych. Filmy mają być artystycznie na najwyższym poziomie, ale mają  także oddziaływać na najniższe instynkty człowieka.

Młodzi i starsi, w przeszłości i dziś, godzinami spędzają czas na oglądaniu telenowel. A to „M jak miłość” (1533 odcinki)18, a to „Klan” (3673)19, „Barwy szczęścia” (2302),  „Na dobre i na złe” (odc. 783),  „Samo życie” (1557), „Pierwsza miłość” (3086)20, „Leśniczówka” (262) . Przed tym „ołtarzem” miliony osób spędzają  swój wolny czas. Taka nowa dewocja. Obecnie wiernych nie ma już w kościele przed ołtarzem na Mszy św., bo  siedzą przed telewizorem, adorują współczesny „ołtarz”.

Brak dostępnego opisu zdjęcia.
Źródło:https://www.facebook.com/mjakmilosc

Media elektroniczne, telewizja, radio i prasa to niepodległość. Media w rękach własnego narodu to praca niepodległościowa. Wpuszczenie do siebie obcych mediów to oddanie w obce ręce wpływu na naród, na kształtowanie jego świadomości patriotycznej. Obce media to wszechobecna agentura obca, niszcząca każdy naród z jego dziedzictwem, tradycją niesioną przez tysiąclecia. Media mają ogromny wpływ na życie społeczne, moralne, polityczne, konfesyjne  w każdym narodzie. Są w stanie wyzwolić ducha ofiary, poświęcenia, żałoby i odnowy moralnej, ale są także w stanie zniszczyć moralność, życie społeczne, polityczne i poróżnić naród między sobą. Dlatego media powinny być własnością Polaków, by zawarte w nich treści nie były destrukcyjne dla społeczeństwa.  

Mamy obecnie ogromny procent narodu polskiego idącego za lada impulsem i oglądającego się na to, co „robią inni”. Naród jest niepodległy, gdy ma własne media, kina, teatry, prasę, radio, własne strony internetowe lansujące piękno polskiej kultury. Wtedy buduje swą podmiotowość, czuje się gospodarzem swej ojczyzny.  A kiedy kultura urzeka swym pięknem, inne narody, ją poznają, to taki naród niejako narzuca swój styl życia innym narodom. Ma na nich wpływ.

Trzeba odbudować polską kulturę, tradycję i sztukę, by nas nie deprawowali inni, prowadząc na manowce. Artyści, dziennikarze, naukowcy, politycy duchowni znaczą tyle dla niepodległości, co generałowie, a wielcy i wybitni artyści, dziennikarze, naukowcy, politycy i duchowni – tyle, co marszałkowie armii21.

***

Pisma młodzieżowe wydawane przez niemieckie koncerny prasowe nie miały i nie mają żadnej wartości edukacyjnej, lecz prowadzą ciągłą deprawację młodego pokolenia Polaków i sprowadzają je na manowce życia moralnego przez trzy dekady. Stały się przyczyną wielu tragedii,  zdeprawowały sumienia, wykrzywiły psychikę i nie przygotowały młodzieży do podjęcia ważnych zadań w życiu społecznym i rodzinnym. Zadaniem magazynów młodzieżowych było zniewolenie młodych ludzi tanią seksualnością (prostytucją), antyklerykalizmem, a także obyczajowością lewicową.   Przez trzydzieści lat przygotowywały młodzież do uczestnictwa w masowej deprawacji na dyskotekach i w klubach nocnych.  Podobny styl nihilistyczny propagują telenowele emitowane w telewizji polskiej. Chętnie oglądane przez osoby w średnim i starszym wieku.

Czytając pisma młodzieżowe, wydawane przez niemieckie koncerny prasowe, możemy wyczytać historie rodem z filmów pornograficznych, jak również teksty, które można znaleźć w „Faktach i Mitach”. To prowadziło do dechrystianizacji, a ostatecznie do zniewolenia duchowego młodego pokolenia Polaków. Michał Szułdrzyński, zastępca redaktora naczelnego „Rzeczypospolitej” uważa, że  „obok „Popcornu” (też zniknął z rynku) „Bravo” najbardziej przyczyniło się do obyczajowej rewolucji młodego pokolenia po 1989 roku” w Polsce22

© Ks. Krzysztof Bielawny

Przypisy:

  1. Do czołowych czasopism należało „Bravo” (nakład 250 tys.), „Popcorn”, „Dziewczyna”, „Bravo Girl”, „Fun Club” i „Twist”. Wydawcą był niemiecki koncern medialny.
  2. Zob. I. Kaczmarek, Negatywny wpływ czasopism młodzieżowych na wychowanie młodego pokolenia, Publikacje edukacyjne 2011/2012, http://www.publikacje.edu.pl/publikacje.php?nr=9116 (dostęp: 11.09. 2019 r.).
  3. Zob. P. T. Nowakowski, Modele człowieka propagowane w wybranych czasopismach młodzieżowych. Analiza antropologiczno-etyczna, Tychy 2004, s. 160- 183.
  4. „Niewolnica Isaura”,  pierwsza telenowela wyświetlana w Polsce, premiera odbyła się 19 lutego 1985 r. Zob. K. Połaski, „Niewolnica Izaura powraca”. TVP seriale zaprezentuje wywiad Lucelią Santos, https://www.telemagazyn.pl/ (dostęp: 15 .11. 2020 r.)
  5. Agnieszka Leska-Dorenda w swym artykule „Papierowa i internetowa. Prasa młodzieżowa” zamieszczonym w „Acta Universitatis Lodziensis” podaje, że wśród młodzieży w szkołach podstawowych  najbardziej popularnym pismem było „Bravo” (50%), w gimnazjach (49%), kolejnym pismem było „Popcorn” (34% s.p. i 39% g.). Kolejne miejsce  zajmowało „Bravo Girl”, „Twist” i „Dziewczyna”.
  6. Zob. I. Kaczmarek, Negatywny wpływ czasopism młodzieżowych na wychowanie młodego pokolenia, http://www.publikacje.edu.pl/publikacje.php?nr=9116, (dostęp: 20 12. 2019 r.)
  7. W 2005 r. niemiecki kapitał wydawał wszystkie kolorowe periodyki dla kobiet i młodzieży. Wydawnictwo Bauer w 2005 r. posiadało na rynku polskim 32 tytuły o łącznym nakładzie jednorazowym 8,3 mln egzemplarzy.  Miesięczny nakład  kolorowych periodyków wynosił 36 mln.  Zob. W. Kieżun, Patologia, s. 159.
  8. Zob. „Bravo” po 26 latach znika z rynku, Wydawnictwo Bauer stawia na „Bravo Sport” i „Tube News”,  https://www.wirtualnemedia.pl/artykul/bravo-kolejnym-pismem-mlodziezowym-ktore-zamyka-wydawnictwo-bauer, (dostęp: 20 .12. 2019 r.)
  9. Warto tu nadmienić, że pierwszy numer pisma w języku niemieckim ukazał się 26 sierpnia 1956 r. Kierowane było do nastolatków, tematyka oscylowała wokół popkultury, lansowano luz moralny, propagowano wolność seksualną, wiele miejsca poświęcano modzie, muzyce, filmom, publikowano wywiady ze znanymi osobami ze świata rozrywki. Na łamach pisma publikowano horoskopy, krzyżówki i różnego rodzaju porady. W latach siedemdziesiątych XX w. w Niemczech sprzedawano około jednego miliona egzemplarzy.   Podobnie było w kolejnych dwóch dekadach. W 2010 r. nakład sięgał pół miliona. Przez kilka dekad „Bravo” było najpopularniejszym pismem wśród nastolatków w Europie. Tu bym dopatrywał się źródła dechrystianizacji Europy i jej zapaści kulturowej, cywilizacyjnej, a przede wszystkim demograficznej. Deprawacja młodzieży doprowadziła do końca cywilizacji euroatlantyckiej. 
  10. Zob. P. T. Nowakowski, Modele człowieka, s. 160.
  11.  Ibidem.
  12. Ibidem, s. 163.
  13. Koncern medialny, propagujący przede wszystkim pisma pornograficzne. Deprawatorzy od początku lat dziewięćdziesiątych XX w. rozpoczęli „wychowywanie” młodzieży polskiej. Dziś po trzech dekadach, można rzec, odnieśli dość duży sukces.  Zob. Marquard Media Polska zamyka wszystkie swoje magazyny, https://www.wirtualnemedia.pl/ (dostęp: 10 .12. 2020 r.)
  14. Zob. Horoskop, „Bravo Gril !” 2000, nr 10, z 16 V.
  15. Zob. P. T. Nowakowski, Modele człowieka, s. 164.
  16. Ibidem, s. 165.
  17. Ibidem, s. 166-167.
  18. Serial emitowany od 2000 r.
  19. Emitowany na antenie TVP 1 od 1997 r., polski serial obyczajowy.
  20.    Zob. Serial emitowany przez stacje TV Polsat.
  21. Zob. Kolorowe plakaty i seksualne porady. Pismo „Bravo” znika z rynku, https://www.salon24.pl/newsroom/832652,kolorowe-plakaty-i-seksualne-porady-pismo-bravo-znika-z-rynku, (dostęp: 20 .12. 2019 r.)