Depopulacja Polski (Polish depopulation)

W Polsce odpowiedzialność za depopulację ponoszą socjaliści różnych barw, masoni różnych lóż i skrajne feministki.

Wprowadzenie

Proces depopulacyjny, który dziś obserwujemy w naszych miasteczkach i na wioskach, swymi początkami sięga końca XIX stulecia. Już wówczas środowiska socjalistyczne i feministyczne propagowały idee zmniejszania dzieci w rodzinach. Propaganda prowadzona była na wielu obszar działalności społecznej i politycznej. W kolejnych dekadach niszczono życie moralne, biologiczne i duchowe poprzez wprowadzenie związków cywilnych i rozwodów (1945 r.), zalegalizowanie aborcji (1956 r.), wprowadzenie do sprzedaży pigułki antykoncepcyjnej (1966 r.) czy od początku lat dziewięćdziesiątych XX stulecia masową deprawacje dzieci i młodzieży. Nie trzeba być prorokiem, by zauważyć, że takie działania w prostej linii prowadza każdy naród do niebytu.

Propaganda antynatalistyczna

Pod koniec XIX i na początku XX stulecia na kobietę w wieku rozrodczym w Polsce przypadało prawie 6. dzieci. Polska kroczyła na czele płodności w Europie1, wyprzedzała nas tylko Rosja. Taki stan utrzymywał się do roku 19322. Niestety, propaganda środowisk feministycznych, lewicowych i socjalistycznych, propagowanie środków niszczących płodność, z każdym dziesięcioleciem po odzyskaniu niepodległości pomniejszała wskaźniki dzietności na kobietę. W ciągu ostatnich stu lat naszych dziejów możemy wskazać na kilka etapów rewolucji seksualnej, która zniszczyła naszą demografię. Doprowadziła do samozagłady cywilizacyjnej narodu, który ma ponad 1055 lat swych dziejów.

Pierwszy etap obejmował okres propagandy poprzez media, prasę, ulotki czy działalność organizacji feministycznych, socjalistycznych propagujących regulacje urodzeń czy „świadome macierzyństwo”. Okres ten w Polsce przypadał na lata 1890-1932, był to okres płodności mocarstwowej. Jednak propaganda depopulacyjna spowodowała powolne, ale bardzo skuteczne pomniejszenie współczynnika dzietności3. Na przełomie XIX i XX w. wynosił 44. dzieci na tysiąc mieszkańców, a w 1931 r. spadł do 30. W ciągu trzydziestu lat liczba dzieci na kobietę w wieku rozrodczym spadła z ponad pięciorga do ponad trojga4.

Działania wojenne w czasie pierwszej wojny światowej pomniejszyły liczbę ludności w Polsce o około 4 mln5. Nie zachwiały tak drastycznie dzietnością rodzin polskich jak propagowane idee regulacji urodzeń poprzez środki antykoncepcyjne. Działalność grup depopulacyjnych przynosiła tragiczne skutki w społeczeństwie polskim w zakresie demografii.

Propaganda depopulacyjna socjalistów

Propaganda depopulacyjna społeczeństwa polskiego dokonywała się na łamach prasy kobiecej czy socjalistycznej, m.in. „Głosu Kobiet”, „Robotnika”, „Widomości Literackich” czy dodatku „Życia świadomego” lub poprzez publikacje książkowe o dużych nakładach, wydawanych przez organizacje feministyczne i socjalistyczne. H. Kłuszyński, jeden z głównych propagandzistów regulacji urodzeń, na łamach swej publikacji w 1932 r. pisał: „(…) w przekonaniu o słuszności idei regulacji urodzeń wystąpiłem jeszcze w roku 1929 w Robotniku z całym szeregiem artykułów p.t. <Znaczenie regulacji urodzeń>, wskazując nie tylko na konieczność uświadamiania mas ludowych, w ogóle świata pracy umysłowej i fizycznej, o niezbędności stosowania środków zapobiegawczych, aby przeciwdziałać nadmiernej rozrodczości, lecz i na konieczność dostarczania tych środków zapobiegawczych w publicznych poradniach. (…) Propaganda, po raz pierwszy rozpoczęta przeze mnie w Polsce, nie pozostała bez echa, gdyż Sekcja regulacji urodzeń Robotniczego Towarzystwa Służby Społecznej otworzyła w Warszawie pierwszą poradnię regulacji urodzeń, nazwaną poradnią <świadomego macierzyństwa>”6. Wokół propagandy środków niszczących płodność skupiło się wielu literatów7 i lekarzy8. Dla swych celów działacze „świadomego macierzyństwa” przywoływali szereg argumentów za zmniejszeniem liczby dzieci w rodzinach. Działalność depopulacyjna miała daleko idące konsekwencje w wymiarze gospodarczym, kulturalnym i zdrowotnym ludności polskiej.

W propagowaniu idei depopulacyjnych brały udział także wiejskie organizacje „Siew” i „Wici”, skupiające w swych szeregach dziesiątki tysięcy młodych dynamicznych i mających szlachetne idee Polaków9. Jednak propaganda idei ograniczania dzieci w rodzinach była tak silna i sugestywna, że wielu młodych Polaków przyjęło ją jako obowiązującą w małżeństwie10.

Drugi etap depopulacji społeczeństwa polskiego obejmował lata 1932-1965. Propaganda regulacji urodzeń poprzez „świadome macierzyństwo” z każdym rokiem przybierała na sile przed II wojną światową. W dalszym ciągu idee depopulacyjne propagowano w prasie socjalistycznej i liberalnej. Po II wojnie światowej propagowało środki antykoncepcyjne Towarzystwo Świadomego Macierzyństwa. Przyczyniło się to do zmniejszenia liczby dzieci na kobietę w wieku rozrodczym, w 1965 r. przypadało już tylko ponad dwoje dzieci.

Wprowadzenie do sprzedaży pigułki antykoncepcyjnej

Trzeci etap rozpoczął się w 1966 r. Do sprzedaży w Polsce wprowadzono pigułki antykoncepcyjne. Po raz pierwszy w aptekach amerykańskich pojawiła się 18 sierpnia 1960 r.11. To zapoczątkowało rewolucję w wymiarze konfesyjnym, społecznym i antropologicznym. Jednym z pierwszych skutków, i to bardzo mocno zauważalnych, był wzrost liczby rozwodów. W Polsce, w zestawieniu dekady do dekady, liczba rozwodów po wprowadzeniu pigułki antykoncepcyjnej wzrosła prawie o 100%, nastąpił gwałtowny rozpad małżeństw. Pigułka antykoncepcyjna niszczyła relacje małżeńskie, każda ze stron w małżeństwie stała się niezależna w pożyciu seksualnym. Przestały działać jakiekolwiek ograniczenia w wymiarze duchowym i moralnym12. Słusznie ks. prof. Skrzypczak stwierdza, że: „(…) antykoncepcja, choć dotyczy sfery seksualnej, jest uderzeniem nie w szóste – jak by się zdawało – ale w pierwsze przykazanie, na co wytrwale zwracał uwagę Jan Paweł II. (…) Więcej pigułek, mniej Boga”13. A idąc dalej można stwierdzić, że „śmierć Boga” jaką okrzyknęli filozofowie w XIX stuleciu, w XX i XXI w. stała się mottem życiowym wielu ludzi, i ostatecznie stała się śmiercią człowieka. Rodzaj ludzki ginie.

Wprowadzenie do użycia pigułki antykoncepcyjnej rozpoczęło nową rewolucję seksualną, na miarę dotąd nie spotykaną14. W społeczeństwie na miarę masową wytworzyła się mentalność antykoncepcyjna polegająca na nowych „obietnicach”, które miały przed ludzkością otworzyć nowe możliwości. Jedną z nich było intensywne wzmożenie doznań seksualnych, które zwalniało kobietę z konieczności przyjmowania potomstwa. Zaczęto więcej uwagi i czasu poświęcać dziecku już posiadanemu, by lepiej go wykształcić, lepiej przygotować do przyszłego życia. Podnieść jego „jakość”. Pigułka antykoncepcyjna miała zapobiegać przyjęciu nowego potomstwa, czy też wyeliminować zabijanie dzieci nienarodzonych. Wytworzyła mentalność kobiety, która miała się realizować w inny sposób niż macierzyństwo, m. in. poprzez podnoszenie swych kwalifikacji zawodowych, ciągłą prace zawodową, podejmowanie coraz to nowych zadań zawodowych w społeczeństwie czy dorównywaniu mężczyznom w różnego rodzaju profesjach, np. wojskowej.

Wiek XIX charakteryzował się stabilnością liczby dzieci w rodzinach. Rodziny były wielodzietne, a życie dzieci było święte. Matka w stanie błogosławionym był otaczana szacunkiem i miłością najbliższych. Wiek XX przyniósł rewolucyjne zmiany w stosunku do życia dzieci poczętych. Z rodzin zaczęto rugować dzieci, zabijając je albo nie dopuszczając do powstania nowego życia. W latach 1900-2020 wskaźnik dzietności w Polsce malał z każdą dekadą. W ciągu stu dwudziestu lat spadł ponad czterokrotnie, z 5,49 w 1900 r. do 1,38 w 2020 r. Macierzyństwo i dar potomstwa w społeczeństwie polskim zostały wyrugowane przez cywilizację śmierci. Od kilku dekad w Polsce mamy płodność grabarską, która prowadzi naród do wymarcia.

Na przełomie XIX i XX stulecia wskaźnik wahał się w przedziale 5,95 do 5,09. Był to czas płodności mocarstwowej, rodziny były wielodzietne, mające bardzo często nawet kilkanaścioro dzieci. „Od strony mojego taty15, babcia pochodziła z rodziny, gdzie było ich kilkanaścioro dzieci16. Z takiej rodziny pochodziła moja mama, w ich rodzinie było jedenaścioro dzieci”17. Podobna sytuacja była w wielu rodzinach polskich. Wskaźnik dzietności zmalał w czasie I wojny światowej. Spadł poniżej czterech. W latach 1919-1932 wahał się w granicach 4,8-4,05. W roku 1932 kończy się płodność mocarstwowa. Działania grup feministycznych, socjalistów liberalnych i rewolucyjnych propagujących kontrolę urodzeń i promocję „świadomego macierzyństwa” doprowadziło do spadku wskaźnika dzietności wśród Polek. Osłabienie płodności w narodzie polskim spowodowane było także ciągłą niepewnością polityczną, bałaganem i destrukcją polityczną prowadzoną przez socjalistów, polityków sanacyjnych i masonerię18.

Propaganda środków antykoncepcyjnych, przede wszystkim prezerwatyw19, a także otwarcie w latach trzydziestych XX w. klinik „świadomego macierzyństwa”, propagowanie i dokonywanie aborcji doprowadziło do spadku wskaźnika dzietności przed II wojną światową do poziomu 3,220. Propagandziści depopulacji narodu polskiego szczycili się swymi osiągnięciami na łamach wielu publikacji. W książce o propagowaniu środków zapobiegania ciąży czytamy: „(…) we wszystkich krajach ruch w kierunku pomocy i propagandy tzw. świadomego macierzyństwa zatacza coraz szersze kręgi. Spotkał się on z wyraźną pomocą nie tylko bezpośrednio zainteresowanych osób, ale i z pomocą materialną samorządów oraz instytucji państwowych i społecznych. Powstają poradnie zapobiegawcze niepożądanemu macierzyństwu przy Kasach Chorych, ambulatoriach fabrycznych, ośrodkach zdrowia, stacjach opieki nad dzieckiem itp. Niezależnie prowadzi się na szeroką skalę zakrojoną propagandę świadomego macierzyństwa w miastach, miasteczkach i po wsiach, przy czym tak w poradniach, jak również drogą żywego i drukowanego słowa poucza się o nieszkodliwych i skutecznych środkach ochronnych, pozwalających kobiecie regulować i ograniczać swoje potomstwo”21. W opinii propagandzistów działalność ograniczająca dzieci w małżeństwach miała przynieść nieocenione korzyści narodowi polskiemu pod względem kulturowym, zdrowotnym, moralnym i społecznym. Dziś po tylu latach propagandy feministek i socjalistów komunistycznych i liberalnych wiemy, jakie korzyści naród polski osiągnął pod względem kulturowym, zdrowotnym, moralnym i społecznym. Dokonała się depopulacja na miarę nie spotykaną w dziejach narodu polskiego, zapaść moralna, duchowa, religijna i kulturowa.

Depopulacja przez deprawacje

Od trzech dekad społeczeństwo polskie traci swój największy kapitał, jakim jest moralność, poprzez ciche przyzwolenie na deprawowanie dzieci i młodzieży przez media młodzieżowe czy Internet, pozostawiając najmłodsze pokolenie bez kontroli. Średnie i starsze pokolenie ulega nihilizmowi poprzez oglądanie godzinami telenowel, które budują rzeczywistość bez wartości moralnych, duchowych i odpowiedzialności za najbliższych. Życie ludzkie nie jest wpisane w dzieje zbawienia, ale jest jednym wielkim przypadkiem. Największego spustoszenia dokonano wśród młodzieży poprzez zmianę formy zabawy na dyskotekach i w klubach nocnych. Zastosowano nową metodologię zabawy, destrukcyjną. Zaaplikowano dzieciom i młodzieży na masową skalę dostęp do alkoholu, narkotyków, wyuzdania seksualnego i muzyki demonicznej. Nastąpiła masowa deprawacja, zniewolenie duchowe, a w wielu przypadkach także demonizacja najmłodszego pokolenia Polaków. Syndrom dyskotekowy dokonał ogromnych zmian w świadomości młodzieży, która kontestuje wiarę w Boga, odrzuca małżeństwo na rzecz wolnych związków, wyzbywa się dzieci na rzecz wolności i swobody życia. Syndrom dyskotekowy doprowadził do wielu dramatów osobistych i rodzinnych, w ciągu trzech dekad był przyczyną 24 283 wypadków drogowych, 35 303 osoby zostały ranne, a 6068 poniosło śmierć22.

Depopulacja przez aborcje

Ideolodzy pomniejszania ludności na świecie, nie mają skrupułów przed żadną metodą pozbawiania życia ludzi, tych którzy ujrzeli światło dzienne jak i tych którzy się poczęli w łonie matki a nie ujrzeli światła dziennego. Od legalizacji aborcji w ZSRR w roku 1920 do roku 2020, czyli przez jedno stulecie, na całym świecie dokonano około 2,5 mld zabójstw dzieci nienarodzonych23, w Europie zabito około 600 mln a w Polsce 33,5 mln24. Jak by wyglądała Polska, gdyby urodziły się dzieci, które zabito w łonach matek przez ostatnie sto lat. Spróbujmy się temu przyjrzeć.

W wyniku sporządzenia danych żywych urodzeń i dzieci abortowanych możemy policzyć, ile dzieci mogło by się rodzić każdego roku w Polsce w latach 1895-2020. Do wybuchu I pierwszej wojny światowej każdego roku w Polsce rodziło się ponad milion dzieci25. Sytuacja zmienia się po odzyskaniu niepodległości, po 1918 r. Urodzeń jest już znacznie mniej. W latach dwudziestych XX w. tylko cztery roczniki mogły poszczycić się urodzinami żywych dzieci przekraczając jeden milion. W pozostałych latach liczba urodzeń wahała się w granicach 840-990 tys. rocznie. W latach trzydziestych było podobnie, choć był widoczny lekki spadek. Po II wojnie światowej, w latach pięćdziesiątych XX w., liczba urodzeń przekraczała 700 tys. Po wprowadzeniu w 1956 r. legalizacji aborcji, następuje znaczne pomniejszanie się liczby urodzeń dzieci w Polsce. W latach sześćdziesiątych liczba urodzeń spada poniżej 600 tysięcy. Leki wzrost ma miejsce od połowy lat siedemdziesiątych do połowy lat osiemdziesiątych XX w. Warto pamiętać, że w tym czasie bardzo negatywne działanie na populacje mają środki antykoncepcyjne, przede wszystkim pigułka antykoncepcyjna, która do sprzedaży wprowadzono w Roku Milenijnym- 1966. W kolejnych dekadach rodzi się coraz mniej dzieci, w 2020 r. urodziło się około 355,3 tys.26. W stosunku do lat dwudziestych XX w., liczba urodzeń w Polsce pomniejszyła się o około 500-600 tys.

Natomiast widzimy od lat dwudziestych XX w. wzrost liczby aborcji, w latach dwudziestych XX w. rocznie zabijano około 130 tys. nienarodzonych dzieci a w latach trzydziestych liczba ta sięgała nawet 300 tys.27. Tak było do wybuchu II wojny światowej, choć jak wiemy i w latach 1939-45 dokonano na polskiej ziemi dość sporo zabójstw na nienarodzonych dzieciach. W Generalnej Guberni zabito około 2,5 mln dzieci, które nie ujrzały światła dziennego. Liczba aborcji wzrasta dość dynamicznie po II wojnie światowej. Swe apogeum osiąga w latach siedemdziesiątych XX w. Osiągając w roku 1975, około 800 tys. aborcji rocznie w Polsce28. Od końca lat siedemdziesiątych, liczba zabójstw dzieci nienarodzonych pomniejsza się z każdym rokiem. Wpływ na to miał wybór kard. Krakowa Karola Wojtyłę na Stolice Piotrową w Rzymie, a także powstanie ruchu społecznego Niezależnego Związku Zawodowego Solidarność w 1980 r. Nadzieje dane Polakom poprzez pielgrzymki papieskie do Polski dały impuls do obrony życia dzieci nienarodzonych. Wprowadzenie w 1993 r. ustawy zakazującej zabijanie dzieci nienarodzone w łonach matek doprowadziło do zahamowania holokaustu wobec poczętych dzieci.

Zliczając urodzenia żywych dzieci i abortowanych okazuje się, że gdyby dzieci nienarodzone ujrzały światło dzienne, łącznie rodziło by się każdego roku ponad milion dzieci, taka sytuacja trwała by do połowy lat siedemdziesiątych XX stulecia. A zapewne rodziłoby się jeszcze więcej dzieci, bo te które zabito miałyby swoje dzieci a te z kolei kolejne i tak wzrastalibyśmy jak w krajach, w których cywilizacja śmierci nie dokonała tak ogromnych spustoszeń, jak w Polsce. W ostatnich stu latach naszej egzystencji aborcja dokonała ponad 33,5 mln ubytku ludnościowego na polskiej ziemi. Mimo zakazu aborcji na początku lat dziewięćdziesiątych XX stulecia, widzimy zapaść demograficzną, liczba urodzeń nie wzrasta a pomniejsza się. A zatem rodzi się pytanie, dlaczego? Od połowy lat siedemdziesiątych XX w. coraz popularniejsze w Polsce stają się środki antykoncepcyjne, a przede wszystkim pigułka antykoncepcyjna, która powoduje zniszczenie życia powstającego albo niedopuszcza do jego powstania.

Do końca lat trzydziestych XX w. liczba urodzeń dzieci w Nigerii i w Polsce była bardzo podobna. Mimo to, że na polskiej ziemi dokonywano już zabójstw nienarodzonych dzieci. Sytuacja zaczyna się zmieniać po zakończeniu II wojny światowej, liczba urodzeń dzieci znacznie wzrasta w Nigerii a w Polsce maleje, mimo łącznej liczby dzieci urodzonych żywych z abortowanymi. Dlaczego widzimy tak duża różnicę? Po pierwsze w Nigerii urodzone dzieci po dojściu do wieku dojrzałego rodziły kolejne pokolenie, grupa młodego pokolenia wzrastała, stawała się coraz większa. Dynamizm demograficzny niczym nie był ograniczany. Natomiast w Polsce, grupa żywych urodzeń kurczyła się m.in. poprzez aborcje. Liczba zabójstw nienarodzonych dzieci rocznie rosła do połowy lat siedemdziesiątych. A zabite dzieci w łonach matek nie dały kolejnemu pokoleniu dzieci, bo były zabite. Dlatego tez kurczyła się liczba dzieci, które przeżyły i mogły urodzić kolejne dzieci. W połowie lat siedemdziesiątych XX w. w Nigerii rocznie rodziło się ponad 1 mln 7 tys. dzieci, a w Polsce nieco ponad 640 tys. osób, a abortowano około 800 tys.29.

W ostatnich stu dwudziestu latach w Polsce urodziło się żywych dzieci około 83 mln, zabito w łonach matek 33,5 mln, razem mogłoby się urodzić 116,5 mln dzieci. Niestety tak się nie stało. Zbrodniarze cywilizacji śmierci pozbawili nas prawie 30% dzieci, które się poczęły. Natomiast w Nigerii w tym samym czasie urodziło się ponad 209 mln żywych dzieci. Brakuje nam 92,5 mln istnień ludzkich, pozbawiła nas tego daru antykoncepcja30.

Działania cywilizacji śmierci na rzecz depopulacji Polski w latach 1900-2020 (w milionach)

Kolejnym czynnikiem, najważniejszym w depopulacji Polski, były środki antykoncepcyjne na czele z pigułką, która wyhamowała zupełnie dynamizm demograficzny. Doprowadzając do wyrugowania dzieci z rodzin. Do tego doszła jeszcze masowa deprawacja dzieci i młodzieży prowadzona systemowo w Polsce za przyzwoleniem władz administracyjnych i rządowych różnego szczebla. Proces ten trwa co najmniej trzy dekady. Swój niechlubny udział w depopulacji narodu polskiego mają także rozwody i związki cywilne.

Wszystkie czynniki depopulacyjne w Polsce doprowadziły do zapaści urodzeń żywych dzieci. W 2020 r. w Polsce urodziło się około 350 tys. dzieci a w Nigerii ponad 5 mln31. Choć przez prawie trzy pierwsze dekady liczyliśmy po tyle samo mieszkańców. Socjaliści różnych barw, masoni różnych lóż i radykalne feministki, ponoszą odpowiedzialność za zniszczenie biologiczne, moralne i duchowe narodu polskiego.

***

Jedynym ratunkiem dla dla narodu polskiego i całego rodzaju ludzkiego, jest powrót do Prawa Bożego. Innej drogi nie ma. Każda inna droga prowadzi nas na manowce. Możemy tworzyć najlepsze programy społeczne i polityczne na rzecz rodzin i wzrostu dzieci w rodzinach, nie przyniosą one sukcesu, jeśli nie powrócimy do prawa, które Bóg dał człowiekowi na początku naszej egzystencji – mówiąc: «Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną; abyście panowali nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi» Rdz. 1,28.

Ks. Krzysztof Bielawny

Przypisy:

1 Zob. Demographics of Poland, https://pl.qwe.wiki/wiki (dostęp: 17 .01. 2022 r.)

2 Zob. P. Turbak, Życie lub śmierć narodu, „Głosy katolickie” 1939, nr 1-2, s. 51.

3 Zob. S. Szulc, Zagadnienia demograficzne Polski. Ruch naturalny ludności w latach 1895-1935, Warszawa 1936, s. 39. W bardzo dobrym opracowaniu S. Szulc pisał, „Bezpośrednio przed wojną (chodzi o I wojnę światową) Polska w dalszym ciągu kroczy na czele pod względem rodności, mimo iż współczynniki spadły wydatnie. Zdecydowanie wyższe współczynniki są tylko w Rosji Europejskiej (44,0‰). (…) Wszystkie pozostałe państwa mają mniej niż 35,0‰, a 14 z pośród 21 państw uwzględnionych – poniżej 30‰”.

4 Zob. Demographics of Poland, https://pl.qwe.wiki/wiki (dostęp: 17 .01. 2022 r.)

5 Zob. S. Szulc, Zagadnienia demograficzne, s. 17-19.

6 Zob. H. Kłuszyński, Regulacja urodzeń: rzecz o świadomym macierzyństwie, Warszawa 1932, s. 4.

7 Jedną z głównych postaci lansujących „świadome macierzyństwo”, antykoncepcję i edukacje seksualną była Irena Krzywicka, z domu Golberg, pochodząca z rodziny żydowskiej. Przyjaźniła się z T. Boy-Żeleńskim, Antonim Słonimskim, Anną i Jarosławem Iwaszkiewiczami, Marią Pawlikowską-Jasnorzewską. Irena Krzywicka publikowała na łamach „Wiadomości Literackich”. Przyjaźniła się z grupą literacką Skamander, skupiającą w swych szeregach przede wszystkim Żydów. Zob. J. R. Kowalczyk, Irena Krzywicka https://culture.pl, (dostęp: 20.08. 2020 r.)

8 Działalność tą wspierał m.in. T. Boy-Żeleński. W propagowanie tych idei zaangażował się także Związek lekarzy Kas Chorych w Krakowie.

9 Zob. W. Majdański, Kołyski i potęga, Niepokalanów 1947, s. 139.

10 Zob. Koła młodzieży wiejskiej, Rycerz Niepokalanej” (dalej RN) 1936, nr 7, s. 207; Zob. Jeszcze o kołach młodzieży wiejskiej, RN 1936, nr 10, s. 300-301.

11 Zob. R. Bosen, Chwalona i przeklinana. 60 lat tabletki antykoncepcyjnej, https://www.dw.com/pl (dostęp: 28 .08. 2020 r.

12 Proroczy głos papieża Pawła VI w encyklice „Humanae vitae” z 1968 r., „Uczciwi ludzie mogą nabrać jeszcze mocniejszego przekonania o tym, jak bardzo uzasadniona jest nauka, którą Kościół w tej dziedzinie głosi, jeśli zwrócą uwagę na następstwa, do jakich prowadzi przyjęcie środków i metod sztucznego ograniczania urodzeń. Niech uprzytomnią sobie przede wszystkim, jak bardzo tego rodzaju postępowanie otwiera szeroką i łatwą drogę zarówno niewierności małżeńskiej, jak i ogólnemu upadkowi obyczajów. Nie trzeba też długiego doświadczenia, by zdać sobie sprawę ze słabości ludzkiej i zrozumieć, że ludzi – zwłaszcza młodych, tak bardzo podatnych na wpływy namiętności – potrzeba raczej pobudzać do zachowania prawa moralnego, a przeto wprost niegodziwością jest ułatwiać im samo naruszanie tego prawa. Należy również obawiać się i tego, że mężczyźni, przyzwyczaiwszy się do stosowania praktyk antykoncepcyjnych, zatracą szacunek dla kobiet i lekceważąc ich psychofizyczną równowagę, sprowadzą je do roli narzędzia, służącego zaspokajaniu swojej egoistycznej żądzy, a w konsekwencji przestaną je uważać za godne szacunku i miłości towarzyszki życia. Trzeba wreszcie pilnie rozważyć i to, jak bardzo niebezpieczne możliwości przyznałoby się w ten sposób kierownikom państw, nie troszczącym się o prawa moralne. Któż mógłby wtedy obwinić władzę państwową o stosowanie w skali całego społeczeństwa takich rozwiązań, które przyznano by małżonkom jako godziwe w rozwiązywaniu problemów występujących w poszczególnych rodzinach? Któż zabroniłby rządcom państw propagować metody antykoncepcyjne, jeśli uznaliby je za skuteczniejsze, co więcej, nawet nakazywać ich stosowanie członkom społeczeństwa, ilekroć uważaliby to za konieczne? W ten sposób doszłoby do tego, że ludzie pragnący uniknąć trudności związanych z przestrzeganiem prawa Bożego w życiu indywidualnym, rodzinnym czy społecznym pozwoliłoby władzy państwowej ingerować w najbardziej osobiste i intymne sprawy małżonków. Jeżeli więc obowiązku przekazywania życia nie chce się pozostawić samowoli ludzkiej, trzeba koniecznie uznać pewne nieprzekraczalne granice władzy człowieka nad własnym ciałem i jego naturalnymi funkcjami, granice, których nikt nie ma prawa przekraczać: ani osoba prywatna, ani władza publiczna. Granice te zostały ustanowione właśnie ze względu na szacunek należny Ludzkiemu ciału oraz jego naturalnym funkcjom, stosownie do zasad wyżej przypomnianych i zgodnie z należytym rozumieniem tzw. zasady całościowości”.

13 Zob. M. Owczarek, Ks. Skrzypczak: antykoncepcja czyli pigułka antyreligijna, „Rzeczpospolita. Plus Minus” 2017, nr 42, z 18-19 II.

14 Zob. M. Prusak, Bioetyka dla farmaceuty, Pelplin 2018, s. 31-65; G. Rybak, A. Dziubak, Zanim stosujesz antykoncepcję porozmawiajmy, Warszawa 2020, s. 10-15.

15 Zygmunt Bielawny, urodził się w Gdyni w 1935 r. Zmarł w 2010 r., pochowany jest w grobowcu rodzinnym na cmentarzu parafialnym w Pieckach.

16 Babcia Emilka z domu Wiśniewska urodziła się w 1900 r. w Szlachcinie woj. wielkopolskie. Babcia Emilka była najmłodszym dzieckiem spośród dwanaściorga dzieci. Spośród tej grupy troje zmarło w wieku dziecięcym.

17 Moja mama Jadwiga, z domu Zaniewska, ur. się w 1937 r. w Nasiadkach, pow. Ostrołęka. II wojna światowa spowodowała zmianę miejsca zamieszkania. Od listopada 1945 r. zamieszkała na Mazurach, w Dłużcu pow. Mrągowo. Moja babcia Marysia w latach 1927-1950 urodziła jedenaścioro dzieci: Jerzyk (ur. 1927 r.), Olesia (1930), Józef (1934), Stanisław (1935), Wacław (1936), Jadwiga (1937), Teresa I (1939), Czesława (1942), Bolesław (1943), Zofia (1946) i Teresa II (1950). Spośród tej grupy czworo zmarło w wieku dziecięcym, przed drugim rokiem życia.

18 Zob. A. Położyński, Marszałek Józef Piłsudski odbrązowiony, Warszawa 2005, s. 165-188.

19 Zob. Świadome macierzyństwo i środki zapobiegania ciąży, Grodzisk-Maz. 1935, s. 19-31.

20 Zob. Demographics of Poland, https://pl.qwe.wiki/wiki (dostęp: 20 .01. 2022 r.)

21 Zob. Świadome macierzyństwo i środki zapobiegania ciąży, Grodzisk-Maz. 1935, s. 10.

22 Obliczenia własne. Zob. K. Bielawny, Wypadki drogowe, ofiary śmiertelne i ranni z powodu syndromu dyskotekowego, https://demografia.com.pl/index.php/wypadki-drogowe-ofiary-smiertelne-i-ranni-z-powodu-syndromu-dyskotekowego/ (dostęp: 15 .01. 2022 r.)

23 Zob. K. Bielawny, Depopulacja Rosji, https://demografia.com.pl/index.php/rosja/, (dostęp: 15 .01. 2022 r.)

24 Zob. K. Bielawny, Dramat depopulacji. Jak Polska straciła swój demograficzny dynamizm, NDz 2021, nr 188, z 16 VIII.

25 Zob. S. Szulc, Zagadnienia demograficzne, s. 17-19; Zob. W. Ormicki, Naturalny obrót ludności, „Przegląd Statystyczny” 1938, nr 1-3/4, s. 206-223.

26 Zob. Populacja Polski w latach 1921-2020, https://en.wikipedia.org/wiki/Demographics_of_Poland (dostęp: 15 .01. 2022 r.)

27 Zob. W. Majdański, Kołyski i potęga, s. 63; Tenże, Czy małżonkowie maja żyć jak święci?, RN 1939, nr 1, s. 2.

28 Zob. K. Bielawny, Dramat depopulacji. Jak Polska straciła swój demograficzny dynamizm, NDz 2021, nr 188, z 16 VIII

29 Zob. Abp Hoser: kobieta po aborcji uzyska przebaczenie (wywiad), rozmowę przeprowadziła Alina Petrowa-Wasilewicz, https://ekai.pl/abp-hoser-kobieta-po-aborcji-uzyska-przebaczenie/ (dostęp: 7 .05. 2020 r.); Zob. S. Kuźma-Markowska, Międzynarodowe aspekty, s. 259-278; Zob. W. Majdański, Pomagać nim dziecko na świat przyjdzie, RN 1939, nr 2, s. 36; Zob. W. Kowalski, „W PRL 800 tys. aborcji rocznie”. Aborcja była wtedy legalna i masowa, ale nie aż tak – wyjaśniamy, https://natemat.pl/ (dostęp: 07 .08. 2020 r.).

30 Obliczenia własne.

31 Zob. Liczba ludności Nigerii według roku, https://worldpopulationreview.com/countries/nigeria-population (dostęp: 15 .01. 2022 r.)