Globalny charakter satanizmu

Jedną z ważniejszych postaci współczesnego satanizmu jest La Vey. W roku 1966  założył antykościół, czyli kościół szatana. Dwa lata później wydał biblię szatana, a muzyce wyznaczył ważną rolę w propagowaniu satanizmu. Poprzez muzykę mają trafiać treści satanistyczne do młodzieży. Kolejny prekursor satanizmu, Crowley słynny okultysta z przełomu XIX i XX w., w 1909 r. w księdze prawa, którą opracował, wskazał na muzykę jako główny przekaźnik idei satanistycznych, w mocnym rytmie, powtarzalności i monotonii, te elementy miały wprowadzić człowieka w trans, który wprowadzi go w świat demoniczny. Obaj okultyści mieli wielki wpływ na wprowadzenie do muzyki satanizmu, nadali jej charakter masowy. Wcześniej muzyka ta była obecna w wąskich kręgach inteligencji salonowej, która gromadziła się na seansach spirytystycznych czy satanistycznych. G. Kasjaniuk zalicza do kręgu bohemy artystycznej i naukowej: Helenę Bławatską[1], Alicję Bailey[2], Georgija Gurdżijewa[3], Stanisława Przybyszewskiego[4], Czesława Czyńskiego[5], Tadeusza Micińskiego[6] czy Johna Godolphina Bennetta[7].

Crowley fascynował wielu muzyków, zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i w Europie. Jego idolem był Daryl Hall, z amerykańskiego zespołu Hal And Oates. W 1977 r. nagrał płytę wraz z Robertem Frippem „Sacred Songs”.  Ukazała się na rynku wydawniczym w marcu 1980 r.  Teksty piosenek pełne są treści ezoterycznej i magicznej. Podobnie było z utworami powstającymi w Wielkiej Brytanii. Rockowa muzyka brytyjska od czasów Artuhra Browna pełna była symboliki satanistycznej i okultystycznej[8].

 LaVey ze swymi ideami satanistycznymi zaktywizował środowisko w Stanach Zjednoczonych. Pojawili się wykonawcy muzyczni, którzy na fali boomu hipisowskiego propagowali w swych utworach satanizm. W latach sześćdziesiątych XX w. zespół Caven, któremu przewodziła wokalistka i kompozytorka  Jinx Dawson, pochodząca z rodziny o tradycjach okultystycznych, propagowała symbolikę satanistyczną. To Dawson wprowadziła do muzyki rockowej tzw. rogatą dłoń, „(…) czyli często dziś wykonywany przez publiczność znak dwóch wyciągniętych w górę palców symbolizujący rogi”[9]. Dawson miała duży wpływ na inne zespoły, które propagowały satanizm i okultyzm.


[1]     Żyła w latach 1831-1891. Rosyjska pisarka. Była prekursorem podstaw teozofii i okultyzmu. Wraz z H. S. Olcottem, W. Q Judgem´m w 1875 r. założyła istniejące do dziś Towarzystwo Teozoficzne.

[2]     Urodziła się w 1880 r., zmarła w 1949 r. w Nowym Jorku. Uczennica H. Bławatskiej. Okultystka angielska, czołowa postać ruchu New Age. W swych publikacjach prezentowała i propagowała  białą magie i leczenie ezoteryczne.

[3]     Urodził się w 1866 lub 1872-1877. Zmarł w 1949 r. we Francji. Ormiański filozof i mistyk. Odwołujący się do religii wschodnich.

[4]     Polski pisarz, żył w latach 1968-1927. Dramaturg, poeta i skandalista. Stał się bohaterem wielu anegdot opisanych przez t. Boya-Żeleńskiego i Stanisława Brzozowskiego. W Berlinie okrzyknięto go „genialnym Polakiem”.  Propagował idee liberalizmu obyczajowego.

[5]     Urodził się w 1858 r., zmarł w Warszawie w 1932 r. Okultysta, parapsycholog, eseista, hipnotyzer i chiromanta.

[6]     Żył w latach 1873-1918. Przyjaciel Witkacego i Karola Szymanowskiego, członek Warszawskiego Towarzystwa Teozoficznego.

[7]     Żył w latach 1897-1974. Brytyjski naukowiec, autor wielu publikacji z zakresu psychologii i duchowości.

[8]     Zob. G. Kasjaniuk, Zło w popkulturze, s. 22-24.

[9]     Ibidem, s. 25.