Największe organizacje antynatalistyczne na świecie

Największe spustoszenia w demografii światowej czyni antynatalistyczna organizacja powołana w 1952 r., jest nią Międzynarodowa Federacja Planowania Rodziny (International Planned Parenthood Federation – IPPF). Poza pozyskiwaniem środków finansowych z prowadzenia placówek aborcyjnych, z propagowania środków antykoncepcyjnych pozyskuje także środki finansowe od rządów z USA, Anglii, Niemiec, Danii, Szwecji, Japonii i wielu innych bogatych krajów. Ponadto jest finansowana przez różnego rodzaju fundacje i organizacje międzynarodowe. W roku 1986 przychód tej organizacji wynosił 53 mln dolarów, a w 1996 r., w ciągu jednej dekady podwoił się. Na budżet organizacji antynatalistycznej składały się środki z różnych źródeł, a więc: koncernów przemysłowych, fundacji, a także środki publiczne od rządów różnych państw: Japonia przekazała 21 milionów, Dania i Szwecja darowały 11 mln, Anglia przekazała 9 mln, a USA 5 mln dolarów. IPPF aktywnie działa w 180 krajach propagując politykę depopulacyjną1. W roku 2018 budżet organizacji depopulacyjnej wynosił około 1,66 mld dolarów2. W ciągu dwóch dekad budżet wzrósł ponad piętnastokrotnie. Największymi darczyńcami są Melinda Gates, Fundacja Forda, Warren Buffett. Działalność depopulacyjna wspierana jest przez darczyńców, organizacje rządowe i organizacje międzynarodowe. Cywilizacja śmierci czyni coraz większe spustoszenie w świecie, prowadząc ludzkość do samozagłady.

Do propagowania idei depopulacyjnych powołano w 1968 r. Instytut Alana Guttmachera (The Alan Guttmacher Institute – AGI). Jest silnym naukowym orężem, którego zadaniem jest propagowanie idei depopulacyjnych w wymiarze międzynarodowym, poprzez konferencje, publikacje czy „edukację seksualną” dzieci i młodzieży. Ogromne środki finansowe pozyskane z sektora publicznego i prywatnego wykorzystywane są także na wpływanie na polityków i osoby wpływowe w celu wprowadzania ustaw antynatalistycznych, czy blokowanie działań broniących życie dzieci nienarodzonych3. Ponadto propagowane są idee aborcji na żądanie czy antykoncepcji wśród nastolatek, wykorzystując w tym względzie szkoły, pomijając opinię rodziców.

IPPF wspiera wszelkie kobiece organizacje antynatalistyczne. W Polsce IPPF ma swą filię, której nazwa brzmi: Federacja na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny (FKPR). Działania tej organizacji mają charakter depopulacyjny, przyczyniają się do dramatu demograficznego Polski. Pięknie brzmiąca nazwa organizacji nie ma nic wspólnego z planowaniem rodziny, ma charakter destrukcyjny, niszczący rodzinę i demoralizującą dzieci i młodzież. Program ideowy ma charakter socjalizmu rewolucyjnego i genderowego4.

Kolejną organizacją depopulacyjną o wymiarze międzynarodowym jest Maria Stopes, powstała w 1975 r. Ma na celu propagowanie środków antykoncepcyjnych i aborcji. Swe usługi świadczą w 37 krajach, przede wszystkim afrykańskich i azjatyckich. Cywilizacje śmierci propagują m. in. w Burkina Faso, Etiopii, Ganie. W Europie w Wielkiej Brytanii, Rumuni i w Austrii. W Azji ideolodzy depopulacyjni dotarli do Kambodży, Mongolii, Chin, Bangladeszu, Indii, Nepalu, Sri Lanki, Afganistanu i Pakistanu. W Ameryce Południowej sieją śmierć w Meksyku i w Boliwii. Dotarli także do Australii. W 2015 r. Maria Stopes dostarczyła około 21. milionom kobiet środki antykoncepcyjne, a cztery lata później, w 2019 r. ideolodzy depopulacji dotarli ze środkami antykoncepcyjnymi do 32 mln kobiet. W organizacji depopulacyjnej pracuje około 18 tys. osób5.

Jedną z pierwszych organizacji antynatalistycznych powstałych w świecie jest Biuro Danych o Zaludnieniu (Population Reference Bureau – PRB). Powstało w 1929 r. z lęku przed zagrożeniem przeludnienia na świecie. Założycielem był Guy Irving Burch, aktywny członek ruchu eugenicznego i propagator idei kontroli urodzeń. Współpracował z Margaret Sanger6. W założonym w 1917 r. piśmie „The Birth Control Review” Sanger domagała się wprowadzenia przymusowej sterylizacji i aborcji dla osób „nieprzystosowanych”. Tych ostatnich określiła wyrażeniem „ludzkie chwasty”, które należy wyrwać. Zgodnie z tą eugeniczno-aborcyjną logiką – istnieją nieplanowani ludzie („niegodni”, „niechciani”, „niedorozwinięci”, „chorzy” etc.), którym trzeba uniemożliwić powoływanie do życia innych nieplanowanych ludzi…W tekście z 1918 r. opublikowanym w „The Birth Control Review” tak napisała o rasistowskiej potrzebie „oczyszczenia społeczeństwa”: „Imperatywem eugeniki jest kontrola urodzin. Jednostki upośledzone muszą zostać wysegregowane, wysterylizowane, a bardziej bystrzy mogą nauczyć się metod antykoncepcji. Powinno zabronić się im żenić, jako wyraz woli społeczeństwa, a ich dzieci nie są chciane. Wszelkimi dostępnymi środkami ten strumień ludzkich śmieci musi być wymieciony z tygla”7. „W czasie negocjacji pokojowych II wojny światowej G.I. Burch przedłożył swoją propozycję rozwiązania wszelkich problemów świata drogą przymusowej sterylizacji wszystkich niedostosowanych biologicznie i społecznie”8. Członkowie tej organizacji nadal propagują idee przeludnienia świata wyczerpaniem złóż naturalnych, a także zniszczeniem ekologicznym świata. Wywierają naciski na rządy poszczególnych krajów i organizacje międzynarodowe, propagując kontrolę demograficzną świata. Należy stwierdzić, że propagowane idee stoją w sprzeczności z najnowszymi badaniami demograficznymi, które mówią nam o depopulacji świata, o dramacie ubywania ludności i nie przeludnieniu9. A zatem, jakie idee będzie głosiła organizacja, która przez dekady głosiła propagandę kłamstwa?

Rada ds. Zaludnienia (The Population Council – PC), powstała w 1952 r., założona przez Johna D. Rockefellera III. Finansowana przez Fundację Rockefellera rocznie przeznacza miliony dolarów na finansowanie badań demograficznych, publikacje, organizacje non-profit propagujące działalność antynatalistyczną w wymiarze międzynarodowym. „PC finansuje nieustannie badania uniwersyteckie, publikuje książki, biuletyny i czasopisma, takie m.in. jak <Studies in Family Planning> i <Population and Development Review>, które prezentują przeprowadzane w całym świecie eksperymenty kontroli populacji ludzkiej”10. Prowadzi działalność depopulacyjną poprzez propagowanie środków antykoncepcyjnych i aborcji. Głównym celem rady jest propagowanie środków antykoncepcyjnych, ich udoskonalanie i propagowanie we wszystkich krajach świata. Większość środków finansowych na swą działalność pozyskuje z dotacji rządów Stanów Zjednoczonych.

Swą działalność Rada ds. Zaludnienia prowadzi w 60 krajach. Przede wszystkim w Afryce i Ameryce Południowej, a także w Azji. W Afryce działalność depopulacyjną prowadzą m.in. w Etiopii, Ghanie, Kenii, Nigerii, Senegalu, Zambii, Tanzanii, Egipcie. W Ameryce Południowej, m.in., w Gwatemali czy Meksyku. W Azji: w Bangladeszu, Indiach, Kambodży i Pakistanie. Cały czas swą działalnością Rada obejmuje Stany Zjednoczone, propagując aborcję, środki antykoncepcyjne i deprawowanie dzieci i młodzieży, nazywając to „edukacją seksualną”11. W roku 1995 r. budżet roczny organizacji wynosił 47,2 mln, 12 a w 2017 r. 74 mln dolarów13.

Międzynarodowa Akcja ds. Zaludnienia (Population Action International – PAI), to kolejna organizacja depopulacyjna założona w 1965 roku przez Hugh Moore i Williama Drapera. Prowadzi działalność wydawniczą, publikując liczne dokumenty dotyczące kontroli urodzeń w wymiarze międzynarodowym. Ma ogromny wpływ na czołowych polityków i dyplomatów pracujących w różnych agendach ONZ, podejmujących decyzje demograficzne dotyczące różnych regionów świata. Dzięki swym wpływom udało się jej przeforsować w Stanach Zjednoczonych i w ONZ wiele programów kontroli urodzeń w krajach rozwijających się, przede wszystkim w Afryce, Azji i Ameryce Południowej. „W ten sposób pieniądze przeznaczone na pomoc ekonomiczną dla krajów rozwijających się, zostały skierowane, i to poprzez agendy ONZ, na zorganizowanie i finansowanie na ich obszarach antykoncepcji, sterylizacji i aborcji”14.

Działalność depopulacyjną w wymiarze międzynarodowym prowadzi od ponad pół stulecia powstały w 1967 r. Fundusz ONZ ds. Zaludnienia (United Nations Fund for Population Activities – UNFPA). Prowadzi szereg projektów dotyczących ograniczenia urodzeń dzieci15. Na ten cel w 1995 r. wydano 312, 6 mln dolarów. „Od roku 1979 fundusz ten wspiera okrutny program kontroli urodzeń w Chinach. Pod koniec 1984 roku wpompował w ten projekt 54 miliony dolarów, mimo że większa część tych środków przejęta została przez reżimowy program <jedno dziecko na rodzinę> i na przymusową aborcję”16. Raport UNFPA z 1981 r. gloryfikował Chiny za dynamiczne działania na rzecz depopulacji. Także inne organizacje depopulacyjne, jak IPPF i PRB, były zachwycone Chinami w ograniczaniu populacji w swym kraju, wskazując jako wzór dla innych krajów. A zatem, metody stosowane przez reżim chiński, poprzez łamanie praw człowieka czy praw rodzicielskich, przymusowa sterylizacja czy aborcja, były akceptowane przez organizacje depopulacyjne jako metody skuteczne. ONZ przyznała w 1983 r. Chinom i Indiom nagrody za osiągnięcie celów depopulacyjnych17.

Działania depopulacyjne w wymiarze międzynarodowym są wspierane przez Światową Organizację Zdrowia (World Health Organization – WHO). W roku 1997 wraz z Funduszem ONZ ds. Zaludnienia gromadziła środki finansowe na prowadzenie działań aborcyjnych w obozach uciekinierów, a także propagowanie idei, aby „(…) szkolenia w przeprowadzaniu aborcji były obligatoryjne dla służby zdrowia, i to nie tylko dla zatrudnionej w obozach, ale również w przeznaczonych dla ubogich podstawowych ośrodkach opieki zdrowotnej, niezależnie od tego, czy w krajach tych aborcja jest legalna, czy nie”18. WHO przeprowadziła akcję proaborcyjną poprzez wydanie broszury „Safe abortion”, propagując instruktaż aborcyjny. Powtórzono to kilka lat później, tym razem wydając podręcznik19. W Polsce propagowaniem tych idei zajęła się organizacja depopulacyjna Federacja na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny. Organizacja propagująca aborcję, środki antykoncepcyjne i deprawująca dzieci i młodzież poprzez „edukacje seksualną”20.

Działania depopulacyjne wspiera także Bank Światowy (World Bank – WB). W latach 1970–1996 na działania depopulacyjne przekazał 2 mld dolarów. W kolejnych dekadach przeznaczono znacznie więcej środków finansowych na działalność antynatalistyczną. Także agendy Unii Europejskiej wspierają ogromnymi finansami organizacje non-profit propagujące aborcję i środki antykoncepcyjne, a także projekty międzynarodowe propagujące cywilizację śmierci21.

Ks. Krzysztof Bielawny

Przypisy:

1 Zob. G. Sedgh, J. Bearak, S. Singh, et al., Abortion incidence between 1990 and 2014; global, regional, and subregional levels and trends, https://www.thelancet.com/ (dostęp: 10 .11. 2020 r.)

2 Zob. 2017-2018 Annual Report. Planned Parenthood, https://www.plannedparenthood.org/ (dostęp: 5 .11. 2020 r.)

3 Doskonałym przykładem jest zorganizowanie strajku kobiet w Polsce, po ogłoszeniu wyroku przez Trybunał Konstytucyjny 22 października 2020 r. Międzynarodowe środowiska bolszewickie, liberalne, feministyczne i aborcyjne zorganizowały demonstracje w wielu miastach Polski, wykorzystując dzieci i młodzież do działań antynatalistycznych. Ponadto młodych, przede wszystkim dziewczęta (nastolatki) wykorzystano do profanacji świątyń katolickich, przerywania Mszy św., niszczenia krzyży, pomników, figur świętych. Miało to na celu wywołanie rewolucji w Polsce. Ostatecznie po kilku dniach, demonstracje wygasły. Rządzący ugięli się pod naciskiem ulicy i nie opublikowali w Dzienniku Ustaw wyroku TK. Zob. Warszawa: protesty na ulicach miasta, NDz 2020, nr 254, z 30 X; Zob. K. Gajkowski, Lista hańby, NDz 2020, nr 254, z 30 X; Zob. M. Bochenek, Wirus hipokryzji, NDz 2020, nr 250, z 25 X; Zob. U. Wróbel, Bojówkarze na zlecenie, NDz 2020, nr 251, z 27 X; Zob. S. Jagodziński, Cywilizacyjny zamach, NDz 2020, nr 252, z 28 X; Zob. R. Stefaniuk, Samorządowcy podpalają Polskę, NDz 2020, nr 253, z 29 X; Zob. R. Stefaniuk, Przemoc lewackich bojówek, NDz 2020, nr 253, z 29 X; Zob. Z. Baranowski, Porażka systemu wychowania, NDz 2020, nr 256, z 2 XI; Zob. R. Stefaniuk, Rewolucja aborcjonistek, NDz 2020, nr 257, z 3 XI; Zob. U. Wróbel, Niebezpieczna zwłoka, NDz 2020, nr 258, z 4 XI; Zob. M. Kożuszek, Wulgarność jako metoda sponiewierania przeciwnika, GP 2020, nr 45, z 4 XI; Zob. P. Rozpiątkowski, Kościół wobec kryzysu, „Niedziela” 2020, nr 45; Zob. R. Stefaniuk, To eutanazja prenatalna, NDz 2020, nr 259, z 5 XI; Zob. U. Wróbel, Dobro dzieci jest najważniejsze, NDz 2020, nr 260, z 6 XI; Zob. Kuriozalna ekspertyza, NDz 2020, nr 261, z 7-8 XI; Zob. Z. Baranowski, Publikacja niezwłocznie, NDz 2020, nr 261, z 7-8 XI; Zob. D. Pogorzelski, Emisariusze rewolucji, NDz 2020, nr 380, z 7-8 XI; Zob. B. Falkowska, Młodzież musi mieć mistrzów, NDz 2020, nr 380, z 7-8 XI.

4 Zob. T. Biesaga, Źródła ideologii aborcyjnej, s. 30.

5 Zob. Marie Stopes International, https://www.mariestopes.org/ (dostęp: 7 .11. 2020 r.)

6 Zob. E. Chesler,  Woman of Valor. Margaret Sanger and the Birth Control Movement in America, New York 1992, s. 343.

7 Zob. „Trzeba planować rodzicielstwo”, „Głos dla życia” 2015, nr 5.

8 Zob. T. Biesaga, Źródła ideologii aborcyjnej, s. 29.

9 Zob. S. E. Vollse, E. Goren, C.-W. Yuan, et al., Fertility, mortality, migration, and population scenarios for 195 countries and territories from 2017 to 2100: a forecasting analysis for the Global Burden of Disease Study, Lancet 2020, vol 396, https://www.thelancet.com/ (dostęp: 4 .11. 2020 r.)

10 Cyt. za T. Biesaga, Źródła ideologii aborcyjnej, s. 29.

11 Zob. Biura krajowe Rady ds. Zaludnienia, https://www.popcouncil.org/ (dostęp: 6 .11. 2020 r.)

12 Zob. T. Biesaga, Źródła ideologii aborcyjnej, s. 29.

13 Zob. Organizacja Rady ds. Zaludnienia, https://pl.qaz.wiki/wiki/Population_Council (dostęp: 4 .11. 2020 r.)

14 Zob. T. Biesaga, Źródła ideologii aborcyjnej, s. 29.

15 Zob. U. Wróbel, Spisek przeciwko życiu, NDz 2020, nr 109, z 12 V.

16 Cyt. za T. Biesaga, Źródła ideologii aborcyjnej, s. 29.

17 Ibidem, s. 30.

18 Ibidem.

19 Zob. A. Lewandowicz, Zabójczy podręcznik WHO, NDz 2014, nr 70, z 25 III.

20 Zob. O Federacji, https://federa.org.pl/ (dostęp: 5 .11 .2020 r.)

21 Zob. P. Falkowski, Aborcyjny blitzkrieg, NDz 2013, nr 249, z 23 X.